Nieuws
Verkeersongeval
06 mei 2011
Ruuds tip
Wie moet er wat bewijzen bij een verkeersongeval? Niemand kijkt er naar uit, maar als u bij een verkeersongeval betrokken raakt en de schuldvraag is niet meteen te beantwoorden wat dan?
Na een verkeersongeval is het belangrijk dat u bewijs verzamelt. Om te bepalen of u recht heeft op vergoeding van schade moet namelijk vastgesteld kunnen worden hoe het ongeval heeft kunnen gebeuren en of er mogelijk verkeersfouten zijn gemaakt.
Maak daarom foto's van de plek van het ongeval en noteer namen, adressen en telefoonnummers van betrokkenen en eventuele getuigen. Het verzamelen van bewijs is erg belangrijk om later uw schade vergoed te kunnen krijgen. Bij verkeersongevallen geldt de hoofdregel dat de degene die schade claimt, zal moeten bewijzen dat de andere partij een of meer fouten heeft gemaakt of om een andere reden verplicht is om de schade te vergoeden. De bewijslast rust dus in principe op degene die schade gecompenseerd wil krijgen. Men zegt ook wel: wie eist, bewijst.
Een voorbeeld.
Auto A komt op een kruising in botsing met auto B. De kruising is beveiligd met verkeerslichten. Beide bestuurders zeggen dat zij zelf door groen licht reden en dat de tegenpartij door rood licht reed.
Als A zijn schade wil verhalen op B (of de verzekeraar van B), zal A moeten aantonen dat B door rood is gereden. De 'bewijslast' rust in die situatie op A. Als B zijn schade wil verhalen op A (of de verzekeraar van A) zal B moeten aantonen dat A door rood is gereden. De bewijslast in deze situatie rust dus op B.
Als er naast A en B geen getuigen zijn (passagiers of andere personen die de aanrijding hebben waargenomen), wordt het lastig om dat bewijs te leveren.
Als het niet lukt om aan te tonen dat de tegenpartij door rood is gereden, kunnen nog wel andere omstandigheden worden onderzocht om zo (een deel van) de schade te verhalen op de tegenpartij.
Bijvoorbeeld: het verkeersgedrag en de snelheid van beide auto's vlak voor de aanrijding, de wegsituatie en de vraag of een van de bestuurders rekening had moeten houden met de mogelijkheid dat de ander mogelijk door rood zou rijden.
Getuigen zijn (dus) belangrijk bij het leveren van bewijs. Soms zijn er wel getuigen, maar spreken zij elkaar tegen. In een dergelijke situatie kunnen de getuigen worden gevraagd om voor de rechter, onder ede, een verklaring af te leggen. De rechter zal de getuigen vragen stellen, hun verklaringen noteren en bovendien de geloofwaardigheid van de getuigen beoordelen.
Op de regel 'wie eist, bewijst' bestaat een aantal uitzonderingen, bijvoorbeeld:
- Als een voetganger of fietser betrokken is bij een ongeval met een gemotoriseerde verkeersdeelnemer (auto, bromfiets of motor)
- Als er een kind bij het ongeval betrokken is
- Als een van de betrokkene te veel alcohol gedronken heeft
Volksverlakkerij
06 mei 2011
Coens column
Gerard Roest, agrarisch bestuurder bij FNV Bondgenoten, zegt in Groenten & Fruit Magazine Thema Personeel, dat eind april jl. uitkwam, lelijke dingen over de arbeid in de glastuinbouw.
Volgens hem laten "ze" jongeren die een vast dienstverband hebben "rotklusjes" doen "en meer niet". Daarnaast zouden de tuinders dom bezig zijn met het op grote schaal inlenen van arbeid in plaats van mensen met een vast dienst verband te behouden en hun aantal uit te breiden.
De heer Roest heeft hiermee gekozen voor de ramkoers. Trots verklaart hij dat "wij het imago van de sector maken of breken" Met "wij" wordt de FNV bedoeld. Of "zij" dat inderdaad kunnen lijkt me meer van grootspraak dan van realiteitszin getuigen. Maar wel is duidelijk dat hij met de opmerking dat de jongeren in de tuinbouw alleen maar rotklusjes te doen krijgen, willens en wetens het imago van de tuinders op de arbeidsmarkt van de jongeren schade toebrengt.
Vervolgens noemt de heer Roest twee drogredenen waarom glastuinders veel beter uit zouden zijn met vaste medewerkers dan met uitzendkrachten. De eerste drogreden is dat de CAO voorziet in het opvangen van een winterdip en de tweede is dat uitzendkrachten of inleenkrachten duurder zouden zijn dan vast personeel. De weerlegging van deze valse redenen hebben het karakter van een open deur intrappen: in de winter is in de (vrucht)groenteteelten maanden geen werk. Er is geen CAO die dat kan opvangen. En de kosten van de meeste vaste medewerkers zijn gewoon hoger dan die van uitzendkrachten.
Als laatste nog een sterk staaltje 'koopmanskunst' van de heer Roest: de loondoorbetalingsplicht bij ziekte zou geen probleem opleveren omdat daarvoor een verzekering bestaat. De weerlegging is wederom even simpel als het intrappen van een open deur: de verzekeringspremies zijn torenhoog en om ze nog enigszins betaalbaar te houden, zit de ondernemer vast aan 10 werkdagen eigen risico plus 20 % van de loonsom vanaf de 11e werkdag.
Vakbondsbestuurder Roest doet met zijn uitspraken aan volksverlakkerij. Niet alleen de werknemers maar de hele sector zou er bij gebaat zijn als het FNV op zoek gaat naar samenwerking in plaats van naar het conflict.
Maak kennis met de Wabo
04 april 2011
Ruuds tip
Op 1 oktober 2010 is de Wet Algemene Bepaling Omgevingsrecht (Wabo) ingevoerd. De gedachte achter de invoering is verkleining van het administratieve woud bij het aanvragen van een vergunning. Veel vergunningen die voorheen ieder een eigen procedure hadden, worden nu via hetzelfde formulier afgewikkeld. Dat op zich brengt het aantal door de overheid gebruikte formulieren terug van ongeveer 1.600 naar 1. Dat is een stuk overzichtelijker.
Centraal in de Wabo staat de dienstverlening door de overheid aan burgers en het bedrijfsleven. In de wet worden daartoe de toestemmingen samengevoegd die nodig zijn als een burger of een bedrijf op een bepaalde plek iets wil gaan slopen, (ver)bouwen, oprichten of gaan gebruiken. De Wabo integreert een groot aantal vergunningen, ontheffingen en meldingen (toestemmingen) tot één omgevingsvergunning.
Eén omgevingsvergunning betekent één loket, één (digitaal) aanvraagformulier, één bevoegd gezag (één aanspreekpunt), één uniforme en in het algemeen ook kortere procedure, één rechtsbeschermingsprocedure en één handhavend bestuursorgaan. De coördinatielast die vroeger bij de aanvrager lag (heb ik alle vergunningen en mag ik nu eindelijk) komt nu bij de overheid te liggen. Hierdoor is de kans kleiner dat vergunning A in strijd is met vergunning B.
De Wabo is van toepassing is op een groot aantal activiteiten dat van invloed is op de fysieke leefomgeving. Dat is ook de omgeving waar in de titel van de wet naar wordt verwezen.
De Wabo integreert 25 toestemmingen in de omgevingsvergunning voor activiteiten in de fysieke leefomgeving (wonen, ruimte, milieu, water en natuur). Het gaat om vergunningen, ontheffingen, meldingen of kennisgevingen, die zijn opgenomen in gemeentelijke en provinciale verordeningen (zoals de bouwverordening en de APV) en in centrale regelgeving als de Woningwet, Wet ruimtelijke ordening, Wet milieubeheer, Mijnbouwwet, Besluit brandveilig gebruik bouwwerken, Monumentenwet 1988, Waterwet (indirecte lozingen), Natuurbeschermingswet 1998 en de Flora- en faunawet.
Doordat de dienstverlening door de overheid aan de burgers en het bedrijfsleven centraal staat, komt ook dat de burger of het project waarvoor een vergunning wordt gevraagd, centraal komt te staan.
Voor toestemming om alcoholische dranken te schenken en te verkopen, blijft de ouderwetse procedure van kracht.
Betekent het aanvragen van één vergunning nu dat er meer kan? Dat valt te betwijfelen. Ook al is er nu sprake van één aanspreekpunt, achter dat aanspreekpunt is nog steeds dat woud aan regelgeving. De achterliggende wetgeving verandert niet of nauwelijks. De betrokken belangen zullen onder de Wabo niet minder worden beschermd. Waar in het huidige systeem het toetsingskader aanleiding geeft tot weigering van de toestemming dan wel het stellen van voorschrift en, zal dat onder de Wabo niet anders zijn.
Feitelijk betekent het dat de Wabo uitvoering geeft aan een bekende leus van de overheid: Leuker kunnen we het niet maken, makkelijker wel.
Onvoorstelbare productie
04 april 2011
Coens column
De glastuinbouw in Nederland staat op een areaal van totaal 10.000 ha. Ik kan me daar niet zo direct een voorstelling van maken. Hoe groot is dat? Ik las dat het een oppervlakte is zo groot als de stad Utrecht. Het wordt daarmee al wat duidelijker maar het blijft nog vaag.
De boerderij waar ik ben opgegroeid, was 20 ha groot. In het dorp waar de boerderij stond, sprak men over bunders. Pas op school leerde ik wat een hectare was. "10.000 m²", zei de meester. Toen ik hem vroeg wat een bunder was, zei hij dat hij daar nog nooit van had gehoord.
Mijn vader wist zich te herinneren dat in officiële akten hectaren werden vermeld. "Daarmee bedoelen de geleerde heren bunders" vertelde hij nadat ik mijn verbazing had uitgesproken over het voor mij onbegrijpelijke feit dat de meester niet wist wat een bunder was.
500 keer zoveel land als wij hadden op onze boerderij en dat allemaal onder glas. Weer begint het me te duizelen. Nu niet omdat het vaag is maar dat het buitengewoon veel en groot is. Mijn vader molk 30 koeien, had een stuk of 20 varkens, ongeveer 10 schapen en gemiddeld zo'n 15 kippen. Op 10.000 ha had hij dus 15.000 koeien kunnen houden, 10.000 varkens, 5.000 schapen en 7.500 kippen. Al die dieren zouden, evenals op de boerderij van mijn vader, zeeën van ruimte hebben. Ze zouden niet alleen kunnen scharrelen maar heuse trektochten kunnen maken.
Tienduizend hectare is 100 vierkante kilometer. In een vierkant is dat 10 bij 10 km. Een omtrek van 40 km. Als je daar omheen loopt, ben je een hele dag bezig maar dan moet je wel stevig doorstappen. En als ik me dan realiseer dat elke vierkante meter intensief wordt benut, begint het me weer te duizelen.
In de Nederlands glastuinbouw wordt onvoorstelbaar veel geproduceerd.
Concentratie door afleiding
07 maart 2011
Coens column
Er is een adequate vervanging voor de peptalk van de voorman.
Geen kweker zal ontkennen dat de hoofdmoot van de werkzaamheden in de glastuinbouw uit routinematig werk bestaat. Die hoofdmoot omvat de gewas- en oogstwerkzaamheden. De uitvoering daarvan gebeurt of door mensen die per uur worden betaald, voornamelijk 'eigen' personeel en uitzendkrachten, of door mensen die per producteenheid worden betaald, vooral ZZP-ers.
Degenen die per uur worden betaald verlangen naar de klok van 17.00 uur en de ZZP-ers verlangen naar de laatste stengel die nog getopt en gedraaid moet worden. De zelfstandige hoef je niet aan te sporen, de lokroep van de laatste plant doet dat.
Maar hoe zorg je ervoor dat de urenwerkers geconcentreerd blijven werken? In elke kas wordt die vraag gesteld. En in elke kas blijft men naar de beste oplossing zoeken. Meewerkende en niet meewerkende voormannen worden aangesteld. Zij proberen, zo nodig met behulp van computeruitdraaien, de urenwerkers aan te zetten tot gelijkmatige en betere prestaties. "Ja", hoor je vaak zeggen "als de voorman de mensen tijdens het werk aanspreekt, wordt de prestatiecurve gelijkmatiger en beter" Vervolgens gaat de voorman, vanwege gebleken succes, de mensen nog vaker aanspreken en blijken de prestatie nog hoger uit te pakken.
Dus urenwerkers op hun prestaties aanspreken helpt? Ja en nee. Amerikaanse onderzoekers hebben ontdekt dat veel mensen bij het uitvoeren van routinematige taken na verloop van tijd steeds minder weten waar ze mee bezig zijn. Daardoor nemen hun prestaties af. Afleiding in de vorm van korte onderbrekingen voorkomt dat. De peptalk van een voorman kan voor die broodnodige afleiding zorgen maar dat kan dus ook anders. Als er maar afleiding is. Probeer eens een groeps-sms, mitrailleurvuur door de luidsprekers of het kraaien van een baby. Trek voor even de volledige aandacht van de urenwerker en daarna pakt hij met hernieuwde concentratie door.
De voorman kunt u dan ergens anders inzetten.
Intelligente dromen?
01 februari 2011
Coens column
De slimme robot die paprika's, komkommers en tomaten kan oogsten. Eeuwige droom of maakbare realiteit?
Het zelfde heb ik mij afgevraagd toen ik het laatste wetenschappelijk nieuws las over de inzetbaarheid van 'hoogbegaafde' bacteriën. Tot mijn verbazing blijkt de bacterie net als de mens over een 'brein' te beschikken.
Van de breinen van mensen is al eeuwen bekend dat er grote verschillen zijn in de mate van slimheid. Ongeveer 100 jaar geleden is men er in geslaagd om op een redelijk betrouwbare wijze een bepaalde vorm van slimheid te meten. Het instrument waar dat mee gebeurt is de intelligentie-test, die de hoogte van het I.Q bepaalt.
Later is men de sociale intelligentie van mensen gaan meten. Tegenwoordig wordt die vorm van slimheid aangeduid met EQ, wat emotionele intelligentie betekent.
Slimme onderzoekers in Israel hebben ontdekt dat er ook tussen bacteriën grote verschillen zijn in met name emotionele intelligentie. En dat niet alleen, de wetenschappers die verbonden zijn aan de universiteit Tel Aviv hebben die verschillen ook weten te meten. Ze detecteerden de genen die de bacterie helpen bij het verzamelen van informatie over zijn omgeving. Ook brachten ze de genen in kaart die de micro-organismen gebruiken bij het nemen van beslissingen en bij het produceren van enzymen.
Het belang daarvan is dat bacteriën met een hoog EQ de betere overlevers zijn. Zij kunnen in de toekomst mogelijk worden ingezet om gewassen te bestrijden. Intelligente bacteriën zijn daarvoor waarschijnlijk beter geschikt dan organismen die minder hoog scoren bij de EQ-test. De verwachting is ook dat insecten kunnen worden bestreden met intelligente bacteriën.
Vraag blijft wel hoe lang we moeten wachten voordat de kwekers bacteriën succesvol kunnen inzetten. De vergelijking met robots in de kassen dringt zich op. Blijft het een droom of wordt het ooit werkelijkheid?
De enthousiaste ex-medewerker
01 februari 2011
Ruuds tip
De kracht van een onderneming en zijn continuïteit zitten in het vermogen om geld te genereren. Dat wordt voornamelijk gedaan door een bepaalde vaste kern van afnemers. Als die afnemers naar een ander gaan dan wordt indirect de continuïteit van de onderneming in gevaar gebracht. Het is dan ook van belang om dat verdienvermogen te beschermen.
De belangrijkste groep waartegen de onderneming zich wil beschermen zijn haar eigen werknemers. Het is natuurlijk niet prettig als je werknemer weggaat en en passant de helft van de klanten meeneemt. De schade is dan vele malen groter dan het verlies van een gewaardeerd collega. Temeer omdat een werknemer meestal wel bekend is met de meeste ins en outs van een afnemer. Gelukkig kan een werkgever de belangen van zijn onderneming beschermen door het opnemen van een concurrentie- of een relatiebeding in de arbeidsovereenkomst.
Een concurrentiebeding is een verbod van de werknemer om binnen een bepaalde tijdspanne binnen een bepaald gebied een zelfde onderneming te voeren of te laten voeren als dat de werkgever doet. Met andere woorden, het wordt de werknemer verboden om als ondernemer te gaan concurreren met de werkgever.
Aan de andere kant staan de belangen van de werknemer die in staat moet worden gesteld om na vertrek bij zijn werkgever nog zelfstandig een goede boterham te verdienen. Om die reden wordt een concurrentiebeding naar ruimte en tijd beperkt. Als het concurrentiebeding te ruim wordt geformuleerd kan de rechter deze matigen of geheel buiten beschouwing laten.
De meeste werkgevers vrezen de voormalig werknemer niet direct als concurrent ten opzichte van nieuw te vinden klanten. Wel ten opzichte van bestaande klanten. Een alternatief voor een concurrentiebeding is dan ook het relatiebeding. Het relatiebeding verbiedt de werknemer om direct of indirect de zelfde diensten aan de afnemers van de werkgever aan te bieden als die werkgever al doet.
Een relatiebeding wordt door een rechter vaker gehonoreerd omdat de werknemer de mogelijkheid behoudt om zijn vak uit te oefenen. Pas wanneer die mogelijkheid feitelijk niet bestaand blijkt te zijn, zal de rechter zo'n beding buiten beschouwing laten.
Het is te begrijpen dat aan een concurrentie- of een relatiebeding zware eisen worden gesteld. De werknemer wordt er immers na zijn arbeidsovereenkomst nog door belemmerd. Daarom moet een concurrentie- of een relatiebeding schriftelijk worden aangegaan. Dat kan in een individuele overeenkomst, maar bijvoorbeeld ook bij een collectieve arbeidsovereenkomst.
Wanneer een werknemer een nieuwe functie krijgt, mag hij een nieuwe concurrentie- of relatiebeding ondertekenen. De gedacht daar achter is dat het geheel van arbeidsvoorwaarden wordt overeengekomen bij een bepaalde functie. Bij een nieuwe functie horen andere arbeidsvoorwaarden, zelfs als er weinig verschil is in de oude en nieuwe arbeidsvoorwaarden. Bij een promotie volgt dan ook steeds een nieuw concurrentie- of relatiebeding.
Coachen en schijncoachen
17 december 2010
Coens Column
Nederland anno 2010, zich opmakend voor 2011. Het kikkerlandje heeft vele rages en hypes achter de rug en er zullen er nog veel volgen. Zo zullen er in 2011 weer meer coaches zijn dan in 2010. Het aantal nieuwe coaches is al enige jaren aanmerkelijk groter dan er aan gecertificeerde opleidingsinstituten afstuderen.
Hoe dat werkt? Kwestie van een nieuw bord in de tuin en nieuw briefpapier aanschaffen. Adviseurs, therapeuten, ex-managers, uitgerangeerde P&O-ers, allerhande hulpverleners en iedereen die denkt dat hij anderen (goed betaald, uiteraard) kan helpen, kan zich coach noemen en doet dat dan ook op grote schaal.
Hoe kun je nu een echte en goede coach onderscheiden van iemand die zich coach noemt maar in de praktijk alleen maar gevraagd en ongevraagd advies geeft? Want dat is het grote verschil, een gecertificeerd coach geeft zelden of nooit een advies maar maakt een klant bewust van zijn mogelijkheden door een leertraject te ontwerpen.
Laatst was ik op een verjaardag, waar twee broers, Erik en Martijn, met het zelfde probleem kampten. Beiden hadden als leidinggevende grote moeite met delegeren.
Erik, die zijn heil zocht bij een schijncoach, vertelde dat deze hem had gezegd dat hij een perfectionist was hetgeen in zijn jeugd was ontstaan omdat zijn vader hem nooit complimenten gaf. De coach adviseerde hem zijn vader los te laten en daarmee ook zijn eigen werk los te laten waarna het delegeren een fluitje van een cent zou worden. Volgens Erik zag de coach het allemaal goed, maar verzuchtte hij: "Zo gemakkelijk gaat dat allemaal niet, ik ben nog niet van mijn problemen af met delegeren"
Martijn had contact gezocht met een gecertificeerd coach. Zijn verhaal was: "Na een paar gesprekken begon ik twee dingen door te krijgen. Het eerste was dat als je voorrang geeft aan de achterliggende problemen die alleen maar groter worden. En het tweede was dat ik het delegeren het beste in kleine stapjes kan aanpakken. Elke week delegeer ik 3 taken waar ik zelf een uur mee bezig was. Mijn werkweek is inmiddels teruggelopen van 60 naar 48 uur. En het mooie is dat ik begin te leren om mijn medewerkers te coachen zodat zij ook leren hun werk beter in te delen.
De geur van arbeid in de Glastuinbouw
02 november 2010
Coens column
Op 26 oktober jl. heeft FNV Bondgenoten een open brief gestuurd naar LTO Glaskracht, over "aanhoudende misstanden" in het Westland met betrekking tot de behandeling van (buitenlandse) werknemers.
De vakbonden winden er in die brief geen doekjes om. Als het gaat om overtredingen op het gebeid van CAO-naleving, respecteren van wettelijke regels en het fatsoenlijk behandelen van buitenlandse werknemers schrijven ze: " LTO Glaskracht roept keer op keer dat het incidenten betreft. Dat valt zo langzamerhand moeilijk nog langer vol te houden. In een regio met minder dan 2000 glastuinbouwbedrijven, vallen er honderden door de mand bij de inspectie."
Over het algemeen is het raadzaam om stellingen van belangenorganisaties met enige korrels zout te nemen. Ik ben bang dat we in dit geval het zoutvaatje dicht kunnen laten en de brief serieus moeten nemen. Steeds als ik mensen spreek van buiten de Glastuinbouw en ik hen vertel dat ik in de sector werkzaam ben op het gebied van de arbeid, wordt er geregeerd in de trant van: "Hoeveel leveren die uitbuiting en illegale tewerkstelling tegenwoordig op?" Daar tegen in gaan heeft geen enkele zin meer. Door de continue stroom van negatieve berichten is men er van overtuigd geraakt dat de uitzendbureaus in eendrachtige samenwerking met de tuinders over de rug van veelal buitenlandse werknemers hun zakken vullen.
Ik denk dat het tijd wordt dat vertegenwoordigende organisaties van de glastuinders zich krachtig teweer gaan stellen tegen de ontduiking van wetten en regelgeving op het gebied van de arbeid. Niet alleen omdat fatsoenlijke ondernemers zich verre dienen te houden van illegale praktijken maar ook om de sector weer een positief imago te bezorgen als werkgever. Nu overheerst het beeld dat men die praktijken binnen de Glastuinbouw gedoogt.
Hoe langer dat beeld van gedogen in de media wordt uitgedragen, hoe meer de geur van de arbeid in de Glastuinbouw zich zal bewegen in de richting van stank.
Daar gaat de werknemer (II)
02 november 2010
Ruuds tip
Als er een ontbinding plaatsvindt via de kantonrechter heeft de werknemer recht op een vergoeding. Die vergoeding lijkt weleens willekeurig te worden bepaald, maar wordt feitelijk vastgesteld aan de hand van de feitelijke omstandigheden die langs een maatlat van een richtlijn wordt vastgesteld.
Feitelijk is het het product van een drietal factoren. De eerste factor is het salaris van de werknemer, de tweede factor is de leeftijd van de werknemer en de derde factor is de verwijtbaarheid van de werknemer of de werkgever. Ieder van de factoren kan een discussie opleveren.
De eerste factor is het salaris van de werknemer. Dat het brutosalaris hieronder valt mag duidelijk zijn. De vraag blijft wat er verder ondervalt. In ieder geval valt het vakantietoeslag van 8 % hieronder. De vaste toeslagen (nachttoeslag, ploegentoeslag, overwerktoeslag etc) onder het begrip salaris. Nettovergoedingen, zoals de vergoeding voor reiskosten, worden weer buiten beschouwing gelaten. Een vaste vergoeding voor algemene kosten wordt door de ene rechter wel en de andere rechter niet meegenomen.
Het salaris wordt verder bepaald aan de hand van de gebruikelijke omvang van het arbeidscontract. Hoeveel uur werkt de werknemer nu gemiddeld per week of per maand? Wanneer een werknemer meer dan drie maanden meer dan het aantal uren in zijn arbeidsovereenkomst heeft gewerkt, zal dat gemiddelde aantal uren worden gebruikt om het salaris vast te stellen.
De tweede factor, de leeftijd, lijkt een absolute grootheid. Men is zo oud als men is. En dat is op zich wel zo. En objectief is eveneens vast te stellen wanneer een arbeidsovereenkomst is begonnen. Op enig moment is men in dienst gekomen.
Toch kan er dan weer worden afgevraagd of de huidige werkgever moet worden bezien als een voortgezet werkgever. In dat geval zal ook de periode dat de werknemer bij de vorige werkgever heeft gewerkt, als een periode worden beschouwd dat hij bij de huidige werkgever heeft gewerkt. De moeilijkheid is dat een faillissement niet altijd betekent dat de volgende werkgever een voortgezet werkgever is. In de jurisprudentie is uitgemaakt dat het in ieder geval niet wordt uitgesloten. Hetgeen bij het doorstarten na een faillissement een probleem kan opleveren. Uiteindelijk zal het neer komen op een feitelijke waardering van de wijze waarop een onderneming, of de activiteiten daarvan, zijn overgenomen.
Als het aantal jaren is vastgesteld dat de werknemer in dienst is van de werkgever kan worden op welke wijze het arbeidsverleden meetelt. In beginsel krijgt de werkgever voor iedere jaar dat hij na zijn 18e in dienst is geweest van de werkgever een halve maand. Vanaf zijn 35e jaar heeft de werknemer recht op een vergoeding van een hele maand per gewerkt dienstjaar. En zo loopt het op, vanaf iemands 45e is het anderhalve maand en vanaf iemands 55e jaar is het twee maanden.
Voor iemand die 35 jaar heeft gewerkt en op zijn 56e afscheidt moet nemen, komt deze factor dan neer op 6,5 + 10 + 15 + 4 = 35,5 maanden. Stel dat hij slechts 8 jaar in dienst was dan heeft hij recht op 9 + 4 = 13 maanden. In de praktijk komt het voor dat wanneer al ouder toen hij in dienst kwam niet alle verhogingen mee worden. Zo is het mogelijk dat een rechter deze factor in het laatste geval op 10 maanden stelt.
De derde factor is de correctiefactor. Standaard wordt de factor 1 gehanteerd. De factor 1 betekent dat er geen verwijt is aan de zijde van de werkgever of aan de zijde van de werknemer. Als het ontstaan van de situatie meer wordt verweten aan de werknemer zal de factor kleiner worden, en zelfs op 0 kunnen worden gesteld. Bijvoorbeeld bij een materieel terecht gegeven ontslag op staande voet die formeel geen stand houdt.
Het kan ook zijn dat de rechter de werkgever verwijt dat de situatie is ontstaan. Dan zal de correctiefactor worden verhoogd. Aan die verhoging zit geen maximum. Een bekend uitzonderlijk geval is geweest een factor 27. Dat betrof een ontbinding van een tijdelijk contract waarbij de werkgever werd gedwongen om voor de gehele contractsduur te betalen. Veelal zal de factor - als de werkgever veel wordt verweten - rond de twee komen.
De vergoeding wordt vervolgens vastgesteld door het vastgestelde salaris te vermenigvuldigen met de vergoedingsduur vermenigvuldigt met de correctiefactor. Dit heet in de praktijk de ABC-formule of de kantonrechtersformule. Het is een formule waar in geval van een ontbinding rekening mee moet worden gehouden.
Mocht u hier nog vragen over hebben, dan kunt u altijd contact opnemen.
Op vakantie leren gaan
04 oktober 2010
Coens column
Onlangs is er een rapport uitgekomen van het LEI, een (onderzoeks)onderdeel van de Wageningen Universiteit, over de ontwikkeling van het middenkader in het glastuinbouwbedrijf. De teneur in de conclusies van het onderzoek is dat de tuinder nog wat onwennig staat tegenover het middenkader en, althans dat lees ik uit het rapport, te weinig aan hen delegeert. In de praktijk zie ik dat inderdaad nogal eens gebeuren.
Vaak hoor je van tuinders hoe moeilijk en onmogelijk het is om de dagelijkse gang van zaken aan het personeel over te laten. Op vakantie kan alleen als laptop en bedrijfsmobiel meegaan en dan nog gebeuren er dingen op het bedrijf die niet hadden mogen gebeuren. De reactie van de tuinder is dat hij bij terugkomst van vakantie de touwtjes weer strak in handen neemt en met angst en beven denkt aan de volgende vakantie.
Met de intrede van het middenkader is dat niet meer nodig. De toverformule daarvoor is delegeren. Als er onvoldoende wordt gedelegeerd blijft de tuinder voor verrassingen staan als hij terugkomt van vakantie en blijft hij beweren: "Zie je wel, je kunt het personeel geen moment alleen laten." Hij gaat nog directer aansturen en kan daardoor geen dag gemist worden. Aan delegeren denkt hij niet meer "want ze bewijzen steeds hun onkunde als ik er niet ben."
Het lijkt een vicieuze cirkel die niet doorbroken kan worden. Maar dat is slechts schijn. Het middenkader moet tijd en ruimte krijgen om te leren de bedrijfsvoering zelfstandig ter hand te nemen. Als de tuinder terugkomt van vakantie en ziet wat er allemaal fout is gegaan kan hij beginnen met simpel de vraag te stellen wat het middenkader geleerd heeft van de fouten en vervolgens op de tuin blijven en zich opstellen als was hij op vakantie. Het middenkader komt vanzelf vragen hoe ze bepaalde zaken aan moeten pakken en de tuinder vraagt hen dan de oplossing te geven in plaats van het zelf te doen. En laat mensen gerust eens een fout maken die je makkelijk door zelf ingrijpen had kunnen voorkomen, daar leert iedereen het meeste van, ook de tuinder.
Daar gaat de medewerker (I)
04 oktober 2010
Ruuds tip
Bij iedere arbeidsrelatie komt een moment dat deze beëindigd gaat worden. Dat kan op vele manieren. Soms ligt het initiatief bij de werknemer, hij vindt een andere baan, wint de staatsloterij, of wordt arbeidsongeschikt. Veelal zal de arbeidsovereenkomst dan met inachtneming van de geldende opzegging worden beëindigd.
Maar wat nu wanneer de werkgever geen toekomst meer ziet in de medewerker? Dan loopt hij tegen de grenzen van het ontslagrecht aan. De werknemer heeft vele rechten die de beëindiging van de arbeidsovereenkomst weliswaar bemoeilijkt, maar zelden onmogelijk maakt.
De werkgever heeft een aantal mogelijkheden om van de werknemer af te komen. Feitelijk zijn het er vijf die niet altijd gelijktijdig opgaan.
De eerste mogelijkheid is beëindiging van de arbeidsovereenkomst gedurende de proeftijd. Dit kan alleen in de eerste (twee) maand(en) van de arbeidsovereenkomst. Beëindiging kan met directe ingang zijn en hoeft niet gemotiveerd te worden.
De tweede mogelijkheid is om een ontslagvergunning aan te vragen bij het UWV Werkbedrijf. Dit is gebonden aan vele regels. Het UWV Werkbedrijf laat hoor en wederhoor toe. Alle stukken die nodig zijn ter onderbouwing van het verzoek - zoals financiële cijfers bij een aanvraag wegens economische gronden - worden aan beide partijen verstrekt en beiden hebben het recht daar op te reageren. Als u vervolgens een vergunning krijgt kan het nog zo zijn dat u deze niet mag gebruiken. Er kan immers sprake zijn van een opzegverbod zoals ziekte.
De derde mogelijkheid is ontslag op staande voet wegens een dringende reden. De arbeidsovereenkomst eindigt dan met directe ingang. Wat een dringende reden is zal per geval moeten worden bezien. Wat wel duidelijk is dat deze maatregel niet lichtzinnig genomen kan worden. Temeer omdat wanneer de werkgever de werknemer op staande voet ontslaat, de werknemer zes maanden de gelegenheid heeft om dat ontslag aan te vechten bij de rechter. Als het ontslag dan onterecht blijkt te zijn, moet de werkgever het salaris van het onterecht gegeven ontslag doorbetalen alsof er geen ontslag heeft plaats gevonden. Zelfs wanneer de arbeidsovereenkomst in een gerechtelijke procedure alsnog zal worden ontbonden, zal het onterecht gegeven ontslag een gevolg hebben in de vergoeding die de werknemer meekrijgt. Daar zal ik in een volgende nieuwsbrief nader op ingaan.
De vierde mogelijkheid is de ontbinding bij de rechter. De rechter toetst of er inderdaad een reden is om de arbeidsovereenkomst te beëindigen en of er geen sprake is van een geldend opzegverbod. Bij het ontbinden van de arbeidsovereenkomst kent hij in de regel aan de werknemer een vergoeding toe. Die vergoeding zal ik eveneens in de volgende nieuwsbrief bespreken.
De vijfde mogelijkheid is ontbinding met wederzijds goedvinden. Werkgever en werknemer gaan om de tafel zitten en bespreken de situatie. Beide komen uiteindelijk tot de conclusie dat er voor de werknemer geen toekomst meer is bij de werkgever en ze besluiten in onderling overleg om de arbeidsovereenkomst te beëindigen. Aan die beëindiging zitten een paar voorwaarden. De eerste is dat de ontbinding schriftelijk wordt neergelegd. In dit geval geldt 'wie schrijft, blijft' niet. Wat uit de schriftelijke overeenkomst naar voren moet komen is dat aan de werknemer geen verwijt voor het ontstaan van de situatie wordt gemaakt, dat partijen geprobeerd hebben om deze beslissing te vermijden en dat het initiatief tot beëindiging van de arbeidsovereenkomst bij de werkgever ligt. Om dat allemaal te bevestigen - en daarmee aan te tonen dat de werknemer niet verwijtbaar werkeloos wordt in de zin van de sociale wetgeving - is het gebruikelijk dat aan de werknemer een vergoeding wordt toegekend die gelijk is aan de vergoeding die hij zou hebben gekregen bij een beëindiging van de arbeidsovereenkomst via de kantonrechter. Daarnaast dient de werkgever de fictieve opzegtermijn te vergoeden, dat wil zeggen de opzegtermijn die hij in acht had moeten nemen wanneer hij de arbeidsovereenkomst na het verkrijgen van een vergunning had opgezegd. Meestal zal dit plaatsvinden door de datum van beëindiging verder in de toekomst te leggen.
Over de vergoeding die aan de werknemer wordt toegekend, zal ik in een volgende nieuwsbrief terugkomen. Voelt u zich vrij om wanneer u een vraag heeft met beëindiging van een arbeidsovereenkomst contact met mij op te nemen.
VAR-verklaring biedt niet altijd zekerheid
01 september 2010
Ruuds tip
De VAR-verklaring bestaat in vier soorten. De eerste is de VAR-Loon. Helder standpunt van de belastingdienst. De opdrachtnemer verricht een groot deel van zijn werkzaamheden in dienstverband, dus dat zal voor deze werkzaamheden niet anders zijn. De kans op een fictief dienstverband zijn buitengewoon reëel. Alleen een nauwsluitende overeenkomst kan onvoorziene schade voorkomen.
De risico's worden al minder bij een VAR-ROW, hetgeen voor Resultaat Overige Werkzaamheden staat. De belastingdienst sluit in het geheel een fictief dienstverband niet uit, maar achten het eveneens mogelijk dat de werkzaamheden uit hoofde van een andere overeenkomst dan een arbeidsovereenkomst zijn verricht. Kortom, met VAR-ROW kan het vriezen en het kan dooien.
De meest voorkomende VAR-verklaring is de VAR-WUO, hetgeen voor Winst Uit Onderneming staat. De belastingdienst gaat ervan uit dat de werkzaamheden zijn verricht in het kader van een door de opdrachtnemer voor diens risico en rekening geëxploiteerde onderneming zijn verricht.
Nu zijn er ondernemers die ervoor kiezen om een eigen besloten vennootschap te hebben, binnen welke vennootschap zij hun werkzaamheden verrichten. Voor deze ondernemers is de VAR-DGA in het leven geroepen. DGA staat voor Directeur Groot Aandeelhouder. De Belastingdienst geeft dan aan dat de vennootschap van de opdrachtnemer in beginsel dient zorg te dragen voor de afdracht van eventuele premie's.
De Belastingdienst kan de inkomsten op drie manieren belasten. Als inkomsten uit dienstbetrekking, als inkomsten uit onderneming en als inkomsten uit overige werkzaamheden. Zij maakt de indeling aan de hand van de verrichte werkzaamheden en de omstandigheden waaronder ze verricht zijn. Als er sprake is van een gezagsverhouding tussen de opdrachtnemer en de opdrachtgever zal er snel worden geconcludeerd dat het om inkomsten uit dienstbetrekking of inkomsten uit overige werkzaamheden gaat. Zelfs als de opdrachtnemer is ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en de partijen geen gezagsverhouding beoogden. Dat noemen we dan fictief dienstverband. Fictief dienstverband is feitelijk de situatie waar partijen een ander etiket op hun relatie hebben geplakt, maar de Belastingdienst toch van mening is dat er eigenlijk wel een arbeidsrelatie bestaat.
Op het moment dat de Belastingdienst tot die conclusie komt, wordt al hetgeen aan de opdrachtnemer is uitbetaald (dat wil zeggen het factuurbedrag plus de eventueel verschuldigde omzetbelasting) bij elkaar opgeteld. Alle uitbetalingen worden vervolgens gebruteerd. Als bonus wordt de opdrachtgever nog eens getrakteerd op een aanzienlijke boete.
De VAR-verklaring geeft echter geen volledige zekerheid. Gedurende het jaar kan de belastingdienst een VAR-verklaring intrekken. De opdrachtgever die zulks verneemt zal direct actie moeten ondernemen, wil hij niet met onbegrote uitgaven geconfronteerd worden. Ook als hij niet wordt ingelicht, de Belastingdienst is daartoe namelijk niet verplicht, zal hij de gevolgen moeten dragen.
Daarnaast zijn er vele valse VAR-verklaringen in omloop. Als u zeker wilt zijn of een VAR-verklaring echt is, dan kun u dat navragen bij het Landelijk Coördinatiepunt VAR, te bereiken op nummer 088 1511000. Als u absolute zekerheid over een relatie wilt hebben, kunt u de Belastingdienst altijd nog vragen daar in een concrete situatie uitspraak over te doen.
ZZP-er nog niet overheidsproof
01 september 2010
Coens column
De voordelen van de ZZP-ers voor de tuinbouw zijn het behoud van know-how en de flexibele inzet van vaardigheden met name die betrekking hebben op gewas handelingen.
Net zoals in de bouw kan er soepel worden aangenomen en kan het werk weer doorgeschoven worden naar onderaannemers. Rechten en plichten worden niet door de overheid en in CAO's geregeld maar worden in individuele contracten vastgelegd. Maatwerk in arbeid, een groot goed.
Er blijft echter discussie over het ondernemerschap van de ZZP-er. Is de zelfstandige nu wel of niet een echte ondernemer? Eerder schreef ik al dat de visie op de ZZP-er per politieke partij verschilt, maar ook buiten de politiek, in ondernemersland zelf, zijn de meningen verdeeld.
Onlangs gooide de directeur Kamer van Koophandel Nederland, Frans van Steenis, de knuppel in het hoenderhok door te stellen dat de helft van de ZZP-ers helemaal geen ZZP-er is. Hij telt dan ook geen miljoen ZZP-ers, waar algemeen van uitgegaan wordt, maar slechts 450.000. Van Steenis sluit er zo'n 500.000 uit doordat hij een hele enge definitie hanteert die luidt: "de ondernemer die zijn eigen professionaliteit flexibel, zonder personeel, zonder noemenswaardige investeringen en voor eigen rekening exploiteert." Alle eenmansbedrijven die flink hebben moeten investeren zoals de winkelier, de caféhouder maar ook de agrariër zonder personeel vallen daar dus buiten.
Bijna alle nieuwe zelfstandigen die in de glastuinbouw hun professionaliteit (in gewashandelingen) aanbieden, vallen wel onder zijn definitie. Niets aan de hand, zou je kunnen concluderen, maar dat blijkt een vergissing. Hij ziet de nieuwe zelfstandige weliswaar niet als werknemer maar ook niet als volwaardig ondernemer zoals bijvoorbeeld het eenmanscafé-bedrijf.
Daarmee maakt de KvK-directeur de weg vrij om via een achterdeur weer overheidsbemoeienis binnen te halen. En we waren juist zo blij dat we daar vanaf waren.
ZZP-er onder politiek vuur
03 augustus 2010
Coens column
Zelfstandigen zonder personeel zijn zeer gewild in de glastuinbouw. De kleine zelfstandigen leveren een bijdrage aan het oplossen van het arbeidstekort in de sector. ZZP-ers zijn aantrekkelijk vanwege hun flexibele inzet voor productiewerk of specialistische taken, vooral in piektijden of bij een groeisprong.
Bovendien lopen tuinders die met ZZP-ers werken geen financiële risico's bij ziekte, arbeidsongeschiktheid en ontslag. Ook ervaren ze minder administratieve lasten en een betere kwaliteit van het geleverde werk door meer betrokkenheid. Bijkomend voordeel voor de sector is dat zo goede vakmensen behouden blijven.
Al die voordelen zijn een direct gevolg van het ondernemerschap van de ZZP-er.
Het aantal ZZP-ers begint aardig naar het miljoen te lopen. Een interessante doelgroep dus voor partijpolitici. Vlak voor de verkiezingen kwamen de ZZP-ers veelvuldig in het nieuws niet doordat zij de publiciteit zochten maar omdat de politieke partijen de aandacht van de zelfstandigen zonder personeel zochten. Een uitzondering daarop was de PVV, in haar verkiezingsprogramma staat helemaal niets over de ZZP-er.
De VVD ziet de ZZP-er als een pure ondernemer. Het CDA is wat weifelend over het pure ondernemersschap met zijn wens "de toegang tot arbeidsongeschiktheidsverzekeringen en pensioenregelingen te verbeteren". De PvdA wil dat voor ZZP'ers een verplichte wettelijke regeling wordt ingevoerd voor de financiële gevolgen van ziekte en arbeidsongeschiktheid.
De SP gaat nog een stap verder. Deze parttij stelt zich op het standpunt dat opdrachtgevers de sociale premies en verzekeringen moeten betalen voor ZZP'ers.
Opeens schoot de volgende zin, die ik ooit ergens las, door mijn gedachten: "Geef de zelfstandige een sociaal vangnet en je bent een ondernemer kwijt". En daarmee één van de motoren van de bedrijvigheid in de glastuinbouw.
Wie betaalt leergeld?
03 augustus 2010
Ruuds tip
In vele beroepen is het verstandig om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen op het eigen vakgebied. Dit komt de kwaliteit van het werk ten goede en houdt de ruimte voor nieuw inzicht. Veel werkgevers bieden de werknemers dan ook de gelegenheid om een cursus of een opleiding te volgen. Een cursus of opleiding is vaak duur. Daarbij gaat het nog niet eens alleen om het cursus- en boekengeld, maar eveneens om de tijd die gemoeid is met studeren en examen doen. De werkgever is meestal bereid om (een deel van) die kosten te dragen. Vanzelfsprekend wil hij zijn investering wel terugverdienen.
En dat gaat niet als de werknemer niet lang genoeg bij de baas blijft. Nu kan een arbeidsovereenkomst worden beëindigd omdat de werknemer elders werk heeft gevonden of omdat de werkgever de werknemer verzoekt zijn toekomst elders door te brengen. En of de werkgever dan met zijn investering blijft zitten is de vraag.
Om meer zekerheid te hebben is het verstandig om de afspraken schriftelijk neer te leggen in een studieovereenkomst. Daarin worden de kosten aangegeven die door de werkgever worden vergoed en de voorwaarden daarvoor. Er wordt ook aangegeven welke cursus er door de werknemer wordt gevolgd en welke verplichtingen hij heeft.
Het allerbelangrijkste is dat uit de overeenkomst naar voren komt hoelang de werkgever baat denkt te hebben bij de door de werknemer verworven kennis en vaardigheden (investeringsterugverdientijd). Dan kan ook worden vastgelegd wat de terugverdientijd is en dus wat de medewerker nog moet terugbetalen als hij binnen de investeringsterugverdientijd zijn koffers pakt. Het spreekt voor zich dat een telefooncursus sneller is terugverdiend dan een cursus bedrijfsmanagement.
Toch wil een dergelijke overeenkomst niet altijd zeggen dat de werknemer ook daadwerkelijk zal moeten terugbetalen. Het maakt een verschil of de werknemer de werkgever uit eigen beweging verlaat (dan mag hij betalen) of door de werkgever verzocht wordt te vertrekken (dan kan het weleens onredelijk zijn om de kosten terug te vorderen). Het is eveneens een punt van aandacht bij een vaststellingsovereenkomst. Als het beding of de terugbetalingsverplichting daar niet in is opgenomen, maar er wel finale kwijting is overeengekomen, kan de werkgever naar die kosten fluiten.
Tot slot mag de terugbetalingsverplichting niet in strijd zijn met de Wet op het Minimumloon en Minimumvakantiebijslag en evenmin met de geldende CAO. Het is duidelijk dat er aan een studiekostenregeling veel haken en ogen zitten waar steeds weer iets van kan worden geleerd. Overleg daarom regelmatig met uw (bedrijfs)jurist.
Het succes van het Mobiliteitscentrum
28 juni 2010
Coens Column
Juli vorig jaar heb ik een uitermate kritische column geschreven over het Mobiliteitscentrum in wording. Het was vooral de vrijblijvendheid die mij in het verkeerde keelgat schoot. De realiteit gebiedt mij echter om op mijn voorspelling terug te komen en niet zo'n klein beetje ook. Ik maak een draai van 180 graden.
Verrast door het positieve nieuws over het Centrum ben ik daar een kijkje gaan nemen. De coördinator, Jeroen Verweij, was zo vriendelijk me welkom te heten ondanks mijn vernietigende column die hij zich als de dag van gisteren wist te herinneren.
Tot nog toe hebben zich 350 kandidaten gemeld en daarvan zijn er inmiddels 170 aan de slag. Een prachtig resultaat. Jeroen is in gesprek met AGF-sector die, aangetrokken door het hoge herplaatsingspercentage, zich aan wil aansluiten op het Mobiliteitscentrum. De AGF-sector vertegenwoordigt zo'n 50.000 werknemers.
Hoe krijgen Jeroen en zijn crew dat voor elkaar? Door een actieve en professionele inzet. Elke medewerker die zich aanmeldt, krijgt een gesprek met een zogeheten adviseur beroepsontwikkeling. De medewerker wordt vervolgens door de mensen van het Mobiliteitscentrum regelmatig gebeld met de vraag hoe het met hem gaat en welke sollicitaties hij heeft lopen. Maar daar houdt het niet mee op. Ook de werkgevers waar sollicitaties lopen, worden gebeld met de vraag hoe het met de sollicitatieprocedure is gesteld.
En wat het allerbelangrijkste is, het Mobliteitscentrum begint een goede naam te krijgen. Werkgevers gaan, als ze iemand op niveau nodig hebben, eerst even (digitaal) langs het Mobiliteitscentrum omdat daar mensen met kennis en ervaring zijn te krijgen.
En zo is de arbeidsmarkt binnen tuinbouwland een effectieve speler rijker geworden.
De nieuwste zakenpartner van VZM: de HCRM Group
14 mei 2010
Vanaf juni 2010 gaat VZM Uitzendgroep samenwerken met de HCRM Group op het gebied van payrolling.
De HCRM Group is zeer content over de beoogde samenwerking met de VZM Uitzendgroep. We hebben dezelfde waarden hoog in het vaandel en benadrukken een resultaatgerichte bedrijfsvoering. Daarnaast zijn de organisaties complementair op het gebied van personeelszaken en payrolling. VZM heeft de infra-structuur, de kennis en de toerusting om op grote schaal te payrollen. HCRM heeft klanten die willen payrollen en beschikt over alle noodzakelijke expertise om van personeelskosten juist de opbrengsten te realiseren.
In 2007 is de HCRM Group opgericht door Cees de Reus en telt inmiddels 8 medewerkers. Doelstelling is een professionele dienstverlening te bieden op het gebied van personeelszaken.
'HCRM Group is specialist in personeels-, financiële- en secretariaatszaken'
De Reus: 'Tijdens gesprekken met onze MKB-relaties en -netwerk constateerden wij dat regelmatig sprake was ontbrekende kennis en expertise op het gebied van personeelszaken. Zo stelden wij vast dat arbeids-contracten niet volledig waren en dat verplichte wettelijke (ARBO) regelgeving niet zorgvuldig werd toegepast. Dit geldt ook voor bepaalde ontslagkwesties. Dit kost de ondernemer onnodig veel geld, laat staan tijd en energie, die - naar onze mening - beter besteed kan worden aan de omzet-vergroting van de onderneming."
Met PZ-Online biedt de HCRM Group een professionele PZ-afdeling aan van A(arbeidscontracten/ARBO-ondersteuning) t/m Z (ziekteverzuimbeheersing), inclusief de S van salarisverwerking. Hiervoor heeft de HCRM Group een aantal abonnementsmogelijkheden, zodat ondernemers altijd inzicht hebben in de kosten, maar vooral in de opbrengst van onze dienstverlening. De HCRM Group bespaart ondernemers veelal tientallen procenten in de personeelskosten, zonder dat het ten koste gaat van kwaliteit.
'Zowel de HCRM Group als VZM Uitzendgroep stelt de ondernemer en de mens centraal'Alle diensten van de HCRM Group zijn parttime inzetbaar, maar fulltime beschikbaar.
Wilsgebreken bij overeenkomsten
12 mei 2010
Ruuds tip
Het Burgerlijk Wetboek kent 4 wilsgebreken:
- bedreiging
- bedrog
- misbruik van omstandigheden
- dwaling
Iemand koopt een perceel land met het doel daar zijn huis op te bouwen. Als de koper er na het sluiten van de koopovereenkomst achter komt dat het perceel de bestemming natuurgebied heeft waarop niet gebouwd mag worden, dan is er sprake van een wilsgebrek. De koper had namelijk de bedoeling om een stuk land te kopen om een huis op te bouwen. Terwijl de verkoper een natuur-gebied heeft geleverd waarop niet gebouwd mag worden.
De koper die een vrachtauto in Canada koopt, terwijl naderhand blijkt dat deze vanwege het gewicht niet mag rijden op de Nederlandse wegen, heeft een probleem. Ook in dat geval is er sprake van een wilsgebrek. De koper wilde namelijk niet zomaar een vrachtauto, hij wilde een vrachtauto die kon rijden op de Nederlandse wegen. De koper heeft in dergelijke gevallen de mogelijkheid om de overeenkomst op grond van dwaling te vernietigen.
Van een wilsgebrek is ook sprake als een overspannen werknemer overstuur de zaak uitloopt en schreeuwt dat hij bij deze ontslag neemt en nooit meer terug komt. Ook in een dergelijk geval kan de werknemer doorgaans - als hij er vroeg bij is - deze ontslagname weer intrekken. Het was immers niet zijn intentie om werkelijk ontslag te nemen.
Nog een voorbeeld: Een verkoper biedt een auto aan die 25.000 km heeft gelopen. De auto wordt verkocht. Naderhand komt de koper er achter dat de auto niet 25.000 km heeft gelopen maar 125.000 km. De verkoper heeft met de kilometerteller geknoeid. Koper kan zich dan uiteraard beroepen op dwaling. En stellen dat als hij had geweten dat de auto meer dan 25.000 km had gelopen hij deze niet - of tegen een lagere prijs - zou hebben gekocht.
In dit geval kan de koper zich ook beroepen op wanprestatie ofwel een toerekenbare tekortkoming van verkoper. De verkoper heeft niet geleverd heeft wat afgesproken was, namelijk een auto met een daadwerkelijke kilometerstand van 25.000 km. In de praktijk zien we vaak dat als het tot een procedure komt, de koper op twee paarden wedt: wanprestatie en dwaling.
Over anti-filosofen en energie uit planten
27 april 2010
Coens Column
Amerikaanse wetenschappers zijn er in geslaagd om elektriciteit op te wekken uit het proces van fotosynthese, dat plaatsvindt in de cellen van planten.
Met een minuscule elektrode prikten zij door het membraam in een plantencel van een alg. Zij deden dat zo nauwkeurig dat de cel in leven bleef. De fotosynthese kon daardoor gewoon doorgaan en leverde via de elektrode de vrijkomende elektronen waardoor een elektrisch stroompje kon worden opgewekt.
Een nieuwe technologie waarbij de planten in leven blijven, CO2 opnemen en zuurstof afgeven. De ultieme vorm van schoon en duurzaam. Natuurlijk alles in een zeer experimenteel stadium waarvan er zelfs van kinderschoenen nog geen sprake is. Op dit moment kunnen de wetenschappers nog bijzonder weinig elektriciteit uit een plantencel halen. Ze zouden meer dan een biljoen cellen nodig hebben om genoeg stroom op te wekken om een AA-batterij te vullen
Maar toch. Welke uitvinding is er niet in een experimenteel stadium begonnen?
In de toekomst zou de glastuinbouw uit zijn planten stroom kunnen halen waardoor het energievraagstuk in één klap is opgelost. Weg met de WKK's, De paprika's tomaten, aubergines etc verwarmen hun eigen kas en leveren ook nog eens stroom voor de verlichting en het net.
De bekende cabaretier Freek de Jonge heeft een treffende omschrijving gegeven van wat wijsgeren doen: "Filosofen hebben er hun vak van gemaakt om te twijfelen aan waarheden als koeien." Misschien is het tijd om daar wat tegengas tegen te geven. De anti-filosofische benadering. Wat denkt u van "Anti-filosofen hebben er hun vak van gemaakt om te twijfelen aan alles wat onmogelijk is."?
Tijd is Geld
30 maart 2010
Ruuds Tip
De achtergrond van de 'Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen' is dat de overheid een betrouwbare partner in de samenleving wil zijn. Dat kan zij onder andere bereiken door tijdig een beslissing te nemen. Door deze wet denkt de overheid dat te kunnen bereiken. U als verzoeker kan een beslissing afdwingen.
Interessant is de vraag wat 'tijdig' is. Tijdig betekent heel eenvoudig binnen de gestelde termijn. Die termijn voort vloeit uit de wet of is een redelijke termijn. Als een overheidslichaam een termijn aangeeft waarbinnen hij een beslissing neemt, is hij daaraan gebonden. De termijn die het overheidslichaam zelf aangeeft, wordt dan meteen geacht een redelijke termijn te zijn. Als er geen wettelijke termijn en geen redelijke termijn is, gaat de wetgever uit van 8 weken na aanvraag.
Nu kan het zo zijn dat het toch niet lukt. U moet als verzoeker extra gegevens aanleveren. Dan wordt de termijn opgeschort met de tijd die u nodig heeft om de gegevens aan te leveren. In andere gevallen heeft het overheidsorgaan de gelegenheid om de beslissing twee extra weken aan te houden. Na die periode moet er wel een beslissing zijn gekomen.
Als het overheidslichaam dan nog geen beslissing heeft genomen, kan u het overheidsorgaan schriftelijk in gebreke stellen en vorderen dat hij binnen twee weken op verbeurte van een dwangsom alsnog gaat beslissen.
Wanneer de beslissingen daarna nog steeds uitblijft, mag u aanspraak maken op een riante vergoeding. In de eerste twee weken is dat € 20,00 per dag. Over de volgende twee weken krijgt u bij uitblijven van een beslissing € 30,00 per dag en vervolgens krijgt u twee weken € 40,00 per dag. Daarmee komt u aan het maximum van € 1.260,00. Het bedrag waar u recht op heeft wordt netjes in een beschikking geplaatst en vervolgens na 6 weken uitbetaald.
Wanneer er dan nog geen besluit is genomen, mag u in beroep komen en kan het overheidsorgaan door de bestuursrechter worden veroordeeld tot het nemen van een beslissing op uw aanvraag. Dit staat los van uw recht op schadevergoeding. Als u het beroep erg laat instelt, kan de bestuursrechter wel van oordeel zijn dat u het beroep onredelijk laat heeft ingediend. In dat geval vangt u bot. Wederom geldt dus: Tijd is geld.
Informatielawines
30 maart 2010
Coens Column
"Een manager krijgt op dit moment 2.000 keer meer informatie dan in het begin van de jaren '80." Dat staat in het onlangs verschenen boek van Guus Pijpers:'Informatiegedrag van mensen'. Je kunt twisten over de vraag hoe de schrijver aan dat getal komt. Maar niemand zal ontkennen dat de informatiegolven die tegenwoordig over ondernemers worden uitgestort, vele malen hoger en groter zijn dan pakweg 20 jaar geleden. En die golven worden alleen maar nog hoger en groter. Dat gaat ook op voor de primaire sector.
Een belangrijke taak van de ondernemer is om informatie die ertoe doet te scheiden van non-informatie. Dat kost steeds meer tijd, omdat je eerst kennis van alle informatie moet hebben om die selectie te kunnen maken. De oplossing voor dat tijdsprobleem is het inschakelen van een informatiemanager die "alle info-problemen oplost en een aanvulling en versterking van het bedrijfsbeleid garandeert". Deze weg lijkt mij voor het MKB duur en omslachtig.
Het kan ook anders. Ik zal u een tweetal praktijkvoorbeelden geven van de 'andere weg'.
Een kennis van mij, ondernemer, kwam na een vakantie op kantoor en zag 800 e-mails in zijn inbox. "Om de dag goed te beginnen heb ik die eerst allemaal gedeletet" vertelt hij. Toen ik hem er later naar vroeg, zei hij; "Ik doe dat na mijn volgende vakantie weer."
Het tweede voorbeeld betreft een situatie in een financiële instelling waar ik zelf bij was. De secretaris van de raad van bestuur liet een brief van een managementteam aan de voorzitter zien en zei daarbij dat hij wel voor afhandeling zou zorgen. De voorzitter merkte op dat die brief melding maakt van een aantal serieuze problemen die in het bedrijf spelen. "Ja", zei de secretaris, "in het laatste deel van de brief stonden nogal wat problemen opgesomd. Ik heb die uit de brief geknipt zodat er een brief overblijft waar we iets mee kunnen." Met een vette glimlach op het gezicht ging de voorzitter akkoord.
Kort door de bocht? Ja, maar wellicht beter zo dan lang door de bocht.
Duitsers leren ons over de grenzenkijken
25 februari 2010
Coens column
In Berlijn werd van 3 tot 5 februari de Fruit Logistica 2010 gehouden, de internationale vakbeurs voor de agf-sector. Maar liefst 53.000 bezoekers, 6% meer dan vorig jaar. Er stonden 2.302 exposanten uit 71 landen. Bijna 90 procent van de exposanten kwam van buiten Duitsland.
Niet zo vreemd dat zo'n grote en internationale beurs in Duitsland wordt gehouden. We weten allemaal dat de onze Oosterburen de zaken graag groot en grondig aanpakken. Daarnaast, en dat is iets minder bekend, zijn de Duitsers geen in zichzelf gekeerd volk maar juist zeer gericht op het buitenland. Zo heeft Duitsland maar liefst acht buurlanden, alleen Rusland en China hebben er meer. Als je op goede voet met je buren wilt leven, hetgeen de Duitsers naar mijn oordeel prima afgaat, zul je om te beginnen interesse in hen moeten tonen.
In 2003 hebben de Duitsers de absolute koppositie van de grootste exporterende landen van de VS overgenomen en niet meer afgestaan. Zaken doen over de grenzen is kennelijk hun specialiteit Het enige land dat die eerste plaats op dit moment bedreigt, is China.
Dus ook niet zo vreemd dat de beursorganisatie naast Duitsers een internationaal gezelschap van deskundigen had uitgenodigd om als spreker of als lid van een panel hun licht te laten schijnen over heden en toekomst van de internationale agf-sector. Pijnlijk, dat daar geen enkele Nederlander bij was.
Het thema was 'top imago, maar lage inkomsten' all over the world. In den brede werd door de diverse deskundigen het probleem aangekaart en werden mogelijke oplossingen aangedragen. En dat alles in internationaal verband.
In ons land heerst de mening, lees de vakbladen er maar op na, dat door ingrepen in de Nederlandse keten het probleem van de prijsval kan worden opgelost. Nou vergeet dat maar snel. Een internationaal probleem kunnen wij in Nederland al sinds de gouden eeuw niet meer in ons eentje oplossen. Laten we stoppen met navelstaren en aansluiting zoeken bij de internationale beleidsmakers. Haast is geboden want we staan al op achterstand.
Beperk priveverantwoordelijkheid
02 februari 2010
Ruuds tip
Als je een eigen kwekerij begint, zit je meteen volop in de risico's. Prijzen kunnen tegenvallen, oogst kan mislukken, kosten kunnen stijgen. Kortom het kan aardig wat problemen regenen. Toch wil je tijdens zo'n regenbui thuis wel droog blijven zitten. De vraag is of dat kan.
Vanuit een traditioneel verleden zijn er nog al wat tuinbouwbedrijven die de tuin exploiteren vanuit een eenmanszaak of een vennootschap onder firma. Alle winst mag naar het privévermogen. Het omgekeerde is ook waar. Als er tekort is, mag de eigenaar of de beherend vennoot de portemonnee trekken. Niet leuk als de tekorten hoog zijn opgelopen. Vanuit de gedachtegang dat men er zelf bij is geweest, is de eigenaar of beherend vennoot de klos.
Dat kan natuurlijk ook anders. Bijvoorbeeld door te trouwen onder huwelijkse voorwaarden, waarbij de partner op wiens naam het privé staat commanditair vennoot is of wordt. De commandiet of stille vennoot (feitelijk een geldschieter) raakt niet meer kwijt dan dat hij of zij in de zaak heeft gestoken. Zolang de commandiet maar geen beschikkingshandelingen doet. Want zodra hij dat doet is hij direct weer beherend vennoot met alle gevolgen van dien.
Nog handiger is om het zakelijk vermogen van het privévermogen te scheiden. Dat wordt meestal gedaan door het oprichten van een besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid. Het risico van de aandeelhouders is beperkt tot het gestort kapitaal. De aandelen moeten echt betaald zijn en het geld moet in de vennootschap blijven. Anders blijven de aandeelhouders aansprakelijk.
De bestuurder van de besloten vennootschap kan bij een faillissement worden geconfronteerd met bestuursaansprakelijkheid. Dat gebeurt als de jaarrekening van de vennootschap niet tijdig bij de Kamer van Koophandel zijn gedeponeerd of wanneer de bestuurder niet tijdig betalingsonmacht heeft gemeld bij de belastingdienst of de bedrijfsvereniging. Dan wordt het faillissement juridisch geacht daardoor te zijn veroorzaakt. De bestuurder is dan aansprakelijk voor het gehele tekort van de vennootschap. Geef de curator die kans niet en deponeer en meld tijdig.
De bestuurder kan ook aansprakelijk zijn wegens wanbeleid. Wanbeleid is er wanneer een redelijk handelend bestuurder niet diezelfde handelingen had gedaan. De bestuurder heeft dus wat gedaan waarvan hij tevoren wist of kon weten dat het niet goed zou gaan. Verkopen beneden de kostprijs is geen wanbeleid als de verkoopprijs door de markt wordt opgelegd. Gelukkig maar, want dan hebben we al genoeg zorgen aan het hoofd.
Belgische stress
02 februari 2010
Coens column
Op 19 jan. 2010 publiceert Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen in België de resultaten van een onderzoek naar stress bij ondernemers. Uit het onderzoek komt naar voren dat 94% van de kleine en middelgrote ondernemers bij onze Zuiderburen met stress kampt.
Ja, zult u zeggen, wat wordt in dat onderzoek nou weer bedoeld met stress? Stress is een soort modewoord geworden waar je zo nu en dan last van moet hebben. Maar niet in dit Belgische onderzoek. De omschrijving van stress wordt zwaar aangezet: "Niet zomaar een opstootje van nervositeit, maar een aanhoudende spanning die leidt tot lichamelijke of mentale klachten" luidt de definitie van de onderzoekers. Vervolgens worden de klachten waar de stresslijders mee te maken hebben nader aangeduid. Slapeloosheid (52 pct), stemmingswisselingen (36 pct), spierpijn (33 pct) en hartklachten (21 pct).
Toen ik dat las, werd ik toch wel nieuwsgierig naar de oorzaken van die niet te onderschatten klachten. Ik vermoedde dat het vooral ging om financiële problemen veroorzaakt door omzetverlies al dan niet gepaard gaande met kostenverhogingen en product- prijsdalingen. Maar nee, niets daarover. De ondernemers raken in de stress omdat hun facturen niet betaald worden. Kan ik mij goed voorstellen, maar dat blijkt bij lange na niet de voornaamste stress- factor te zijn. Wat dan wel? Met grote verbazing las ik de volgende zin: "Met stip op één als oorzaak van de stress staat de administratieve rompslomp." Pas op de derde plaats komt de economische crisis.
Kan u het zich voorstellen dat u nachtenlang niet slaapt, uw partner afwisselend kust en de huid vol scheldt terwijl u uw huis niet uitdurft bang als u bent om een hartaanval te krijgen? En dat allemaal enkel en alleen omdat u nog een stapeltje formulieren moet invullen? Het lukt mij in ieder geval niet om daar realistische beelden bij te krijgen.
Ik geloof helemaal niks van de uitkomst van dat onderzoek over die administratieve rompslomp. Ergens in dat onderzoek moet er iets gigantisch fout zijn gegaan.
Door de jaren heen ben ik erachter gekomen dat Belgen net Nederlanders zijn. Speciale Belgische stress voortkomend uit "formulierenangst" is wat mij betreft dan ook pure onzin.
Januari, tijd voor de ARBO-inventarisatie
17 december 2009
Ruuds tip
Op juridisch gebied wordt aan het begin van ieder jaar gekeken of de contracten nog voldoen, de algemene voorwaarden actueel zijn en/of arbeidsovereenkomsten moeten worden bijgewerkt. Aan het begin van het jaar is het een goede gewoonte om alle plichten en rechten weer in beeld te hebben.
En van die plichten is de jaarlijkse risico-inventarisatie & -evaluatie (RIE) uit de Arbeidsomstandighedenwet. Deze plicht is aan alle werkgevers opgedragen. U hebt deze plicht ook wanneer u alleen gebruik maakt van ingeleende medewerkers. Het werk wordt namelijk op uw terrein verricht.
De RIE houdt in dat u een inventarisatie maakt van alle ARBO-gerelateerde risicos. In deze inventarisatie zijn alle incidenten en bijna-incidenten het scheelde niet veel of hij had zijn vinger afgesneden opgenomen. Vervolgens evalueert u de inventarisatie. Hierin beantwoordt u vragen als: Waar staan we? Wat is er verbeterd? Wat kan nog verder worden verbeterd?
Aan de hand van de evaluatie maakt u een plan van aanpak. Hierin neemt u maatregelen op die gevaarlijke situaties voorkomen of beperken. Veel voorkomende onveilige situaties vertaalt u in bedrijfsregels ter voorkoming van die situaties. Tot slot bespreekt u de RIE met uw werknemers zodat zij zich bewust zijn van de risicos en de regels.
Op deze manier toont u aan dat veiligheid een belangrijk speerpunt is van uw beleid. We hopen het niet, maar onverhoopt kan toch een ongeluk gebeuren. Komt dit doordat werknemers de bedrijfsregels niet in acht hielden? Dan kan men u niet verwijten dat u de wettelijke zorgplicht niet nakwam. Dat scheelt weer in de portemonnee en geeft een kleiner financieel risico voor u als werkgever.
Arbeidsmarkt weert Nederlanders
15 december 2009
Coens column
Er moeten meer Nederlanders in de (glas)tuinbouw gaan werken. Althans dat is de wens van LTO Nederland en het UWV. Samen hebben zij in december 2009, in het kader van het terugdringen van de werkeloosheid, een plan gepresenteerd om de inzet van Nederlanders in de tuinbouw te stimuleren. Alsof ze er zelf niet echt in geloven, zeggen ze erbij: "Die personen moeten dan wel gemotiveerd zijn voor werk in de agrarische sector."
Nou geloof ik er zelf al helemaal niet in maar dat heeft niet zozeer met de motivatie te maken als wel met het salarisniveau in de (glas)tuinbouw.
Door de grote toestroom van buitenlandse werkkrachten naar de tuinbouw, komen de lonen onder druk te staan. De arbeidsmarkt werkt wat dat betreft niet anders dan een gewone markt: als de vraag overtroffen wordt door het aanbod, zakken de prijzen, in dit geval de lonen. Het enige verschil is dat er op de arbeidsmarkt een vloer ligt en die heet Wettelijk Minimum Loon.
Op ons uitzendbureau en collega-uitzendbureaus melden zich met de regelmaat van de klok Nederlanders die op zoek zijn naar werk. (Met Nederlanders bedoel ik mensen die in Nederland geboren zijn en waarvan de ouders eveneens in Nederland zijn geboren). Deze werkzoekenden hebben vaak jarenlang ervaring in de tuinbouw, groene vingers dus, maar komen niet meer aan de bak in tuinbouwland omdat ze te duur zijn (geworden). Het eerder met groot tamtam gepresenteerde mobiliteitscentrum kan klaarblijkelijk ook niets voor deze mensen doen.
In de kassen wordt het werk steeds verder opgeknipt in simpele routinematige taken met een korte inwerktijd. Daardoor kunnen buitenlanders, die een paar woorden Engels spreken en in veel gevallen nog niet eens n woord, binnen de kortste keren hoge prestatienormen halen. Het salaris dat daar tegenover staat is het minimumloon.
Het enige wat de tuinders nog aan Nederlanders hebben te bieden, is dat datzelfde werk voor diezelfde minimum arbeidsvoorwaarden.
De wetten van de arbeidsmarkt zorgen ervoor dat steeds meer Nederlanders de tuinbouw de rug zullen toekeren. Daar kunnen de plannetjes van LTO Nederland en het UWV niets maar dan ook helemaal niets aan veranderen!
De afgang van Zalm
27 november 2009
Coens column
Ondernemers gaan ervan uit dat als je vijf jaar ambtenaar bent geweest je het beter maar kan blijven omdat je dan voorgoed verpest bent voor het bedrijfsleven. Daarnaast blijkt dat de overstap van ervaren politici naar de top van ondernemingen zelden tot succes leidt. Maar zoals altijd zijn er die enkele uitzonderingen die de zojuist genoemde vuistregels bevestigen.
Hoe zit dat nu met de onder vuur liggende Gerrit Zalm? Een kijkje in diens CV maakt pijnlijk duidelijk dat hij tot zijn topbaan bij de inmiddels failliete DSB Bank zijn hele loopbaan ambtenaar en politicus is geweest. Na het behalen van zijn drs-titel economie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam (1975) toog de nog pas 23-jarige naar Den Haag om daar ambtenaar en later politicus te worden en er niet meer weg te gaan. Hij schopte het tot minister van financin en deed dat jarenlang zo goed dat hij bijkans heilig werd verklaard. Iedereen gunde hem het grote geld dat hij daarna in de bankwereld zou gaan verdienen. En bijna iedereen dacht dat Zalm het ook daar prima zou doen.
"Succes in het verleden biedt geen garantie voor de toekomst" is de verplichte reclameboodschap die onder het financile regime van Zalm werd ingevoerd. Maar zoals zo vaak bij politici het geval is, moet ook Gerrit Zalm hebben gedacht dat die boodschap vooral voor anderen geldt. Van hem als financieel genie konden bankiers nog veel leren.
Misschien was dat ook wel zo maar het grote verschil tussen de klanten van de Belastingdienst en klanten van een bank is dat de klanten van een bank hun geld kunnen opeisen en hun klandizie kunnen opzeggen. Bankieren vereist een heel behendig en kundig manoeuvreren dat in schril contrast staat met de botte wijze waarop belastingmaatregelen kunnen worden uitgevaardigd.
Zalm trof het niet dat de bankiers hun vak verleerd hadden en er een puinhoop van hadden gemaakt maar wat hem aan te rekenen valt, is dat hij bij de DSB Bank daaraan is gaan meedoen. Een grote rel rond Zalm staat op het punt van uitbreken. Het vertrouwen in banken en politiek dat al bijna tot het nulpunt is gedaald, raakt onderkoeld en bevroren.
En de tuinder? Hij gaat voort met zaaien en oogsten.
Zware-beroepen discussie is onzin
02 november 2009
Coens column
De regering-Balkenende heeft besloten de AOW-leeftijd op termijn te verhogen van 65 naar 67 jaar. FNV Bondgenoten legt zich niet neer bij het AOW-besluit van het kabinet. Vakbondsvoorman Gerard Roest sluit acties in de tuinbouw niet uit, integendeel (zie DeGroentenenFruit.nl van 21 okt jl).
En van de argumenten van de tegenstanders van de leeftijdsverhoging is dat daardoor de mensen die een zwaar beroep uitoefenen onevenredig zwaar worden getroffen. Maar ook onder de voorstanders wil men voor deze groep wel een uitzondering maken. Het grote probleem daarbij is: wat is een zwaar beroep? Dat geldt uiteraard ook voor de (glas)tuinbouw). Wat sommigen als zwaar ervaren, zien anderen juist als licht of op zn minst als gezonde inspanning.
Wouter Bos denkt het ei van Columbus te hebben herontdekt. Hij vindt dat de zware beroepen afgeschaft moeten worden. Aangezien, zoals we net zagen, absoluut niet helder is welke beroepen zwaar zijn en welke niet, schermt Bos met een schijnoplossing. De discussie wordt alleen maar verplaatst naar de vraag welke beroepen gaan we afschaffen of verlichten en welke niet. Los daarvan maakt Bos zich er wel erg gemakkelijk van af. Wat te denken van het afschaffen van Vogelaarwijken, inburgeringscursussen, meetapparatuur voor de CO2-uitstoot etc om daarmee de problemen te lijf te gaan? Zo wordt het ministerschap wel een heel licht beroepen en heeft Bos in ieder geval bereikt dat het ministerschap niet afgeschaft hoeft te worden.
Merkwaardig in de hele discussie is echter dat sinds vadertje Drees in 1947 de eerste aanzetten tot de huidige AOW-wetgeving gaf er nooit over zware beroepen is gesproken. Tot aan vandaag zijn de mensen die een zwaar beroep uitoefenen nooit als een aparte groep gezien voor de AOW. Voor zover ik weet heeft ook nooit iemand daar binnen of buiten de politiek moeilijk over gedaan. Als tot het 65e levensjaar iedereen gelijk is en altijd is geweest, dan mag het gerust onzinnig worden genoemd dat ineens bij 67 jaar die gelijkheid ophoudt te bestaan.
Paprika's oogsten onbekend beroep
30 september 2009
"De Nederlandse tuinbouw moet beter naar buiten brengen en uitleggen..." aan het woord Meiny Prins, zakenvrouw van het jaar en directeur van Priva, op 24 september tijdens een symposium over duurzaamheid. Zij is niet de enige die vindt dat de glastuinbouw te weinig aan de weg timmert. Je hoeft maar een tuinbouwvakblad, al dan niet digitaal, open te slaan en de klachten over de onmacht van de sector om naar buiten te brengen waar zij goed in is springen je tegemoet.
De onbekendheid beperkt zich niet alleen tot de producten. Op het gebied van de arbeid lijkt de glastuinbouw wel een geblindeerd huis.
Laatst viel mijn oog op een artikel over keurenblindheid. Ik was daarin genteresseerd omdat iemand die geen kleuren kan onderscheiden ongeschikt is om paprikas te snijden en/of te sorteren. Amerikaanse wetenschappers blijken er in geslaagd te zijn om mannetjes van een bepaalde apensoort te genezen van kleurenblindheid. De behandeling kan mogelijk in de toekomst worden toegepast bij mensen. In het artikel stond ook nog dat mannen vaker last van kleurenblindheid dan hebben vrouwen. Ongeveer 7 procent van de mannen lijdt aan de aandoening tegen slechts 1 procent van de vrouwen.
Uit nieuwsgierigheid ben ik op internet gaan zoeken welke beroepen er, behalve die van paprikas oogsten, nog meer zijn die je niet kunt of mag uitoefenen wanneer je kleurenblind bent. Op de welbekende en gezaghebbende digitale encyclopedie 'Wikipedia' staat de volgende opsomming: schilder, fotograaf, modeontwerper, kleuterleider, binnenhuisarchitect, industrieel ontwerper, piloot, docent scheikunde (kleurreacties), docent aardrijkskunde (kaartgebruik) en politieagent. De paprika-oogster schittert door afwezigheid. Toch staan er in de zomermaanden dagelijks in Nederland meer dan 3000 mensen die absoluut niet kleurenblind (mogen) zijn, vroeg op om in de kassen paprikas te oogsten.
Wederom een treffend voorbeeld van onbekendheid met activiteiten die binnen de glastuinbouw plaatsvinden. Wat kunnen we daar aan veranderen? In ieder geval sluit ik me aan bij het steeds groter wordende koor van mensen dat roept om intensivering van PR/Marketing voor de glastuinbouw. En dan op een schaal en met een professionaliteit die te vergelijken is met een multinational als Heineken. Proost!
Wie gaan al die paprikas opeten
31 augustus 2009
Coens Column
Dit jaar staan de groenteprijzen zwaar onder druk. De paprikatelers hebben het tot nu het zwaarst te verduren. Zeker als je de prijzen vergelijkt met die van vorig jaar dat ook al geen vetpot was. De verliezen worden geraamd op minimaal 10 euro de meter.
Natuurlijk gaat men onderzoeken wat de oorzaak daarvan is en wat de oplossing moet brengen. Een belangrijke oorzaak zou de organisatorische versnippering van het aanbod zijn. De supermarkten maken daar handig gebruik van door telers en afzetorganisaties tegen elkaar uit te spelen. Een oplossing daarvoor zou de oprichting van APO's zijn. Een APO is, onder het motto van 'eendracht maakt macht', een bundeling van het productaanbod in een associatie van producentenorganisaties. Hierover zijn echter, naar goed gebruik in glastuinbouwland, de meningen sterk verdeeld. Daardoor leiden de APO's slechts in verhitte discussies een bloeiend bestaan. Ook marketinggoeroes roeren de trom. Zoals u waarschijnlijk weet is deze term een samenvoeging van de Engelse woorden 'market' en 'getting' hetgeen zoveel wil zeggen als het veroveren van marktaandeel. Jan Stroeken, directeur van het collectieve promotiebureau van de groente en fruitsector, verzuchtte onlangs: "Mijn mening is dat we eindelijk eens de kwaliteit en meerwaarde van de sector, de bedrijven en de producten te gelde moeten gaan maken. En dat kan alleen met marketing." Daarnaast worden er nog veel meer oplossingen bedacht, zoals kostenverlaging gecombineerd met verhoging van de productie per meter. Allemaal goed bedoeld maar in hun werking niet verder gaande dan een plonsje water op een gloeiende plaat.
De echte oplossing moet toch komen van een adequate afstemming van vraag en aanbod. Zoals www.agf.nl op 24 augustus jl. berichtte onder de kop "Duitse vraag en verminderd aanbod zorgt voor prijsstijging paprika's". Kijk, dat zet zoden aan de dijk.
De OPEC-landen begrijpen die klassieke economische wetmatigheid uitstekend. Als de prijzen dalen, draaien ze gewoon een stel oliekranen dicht en hup de prijzen gaan weer omhoog.
Nou weet ik ook wel dat het irreel is om paprikas in de kas te laten verpieteren. Maar als ik hoor dat het paprika-areaal volgend jaar met minimaal 100 hectare toeneemt dan komt meteen de vraag bij mij op: "Maar wie gaan al die paprikas opeten?"
De grijnzende gezichten van de bank
28 juli 2009
Coens column
De groenteglastuinder die vanwege de zwaar tegenvallende prijzen voor zijn product naar de bank stapt om zijn (oogst)krediet te verhogen, krijgt in het kamertje van de bankier te horen: "Dat wordt moeilijk, we willen meer gegevens, meer onderpand en meer tijd voordat wij een beslissing kunnen nemen. Maar wij hebben wel een advies voor u: "Houd de facturen van uw crediteuren vast en stel dus de betalingen daarvan uit. Op die manier heeft u voorlopig van ons geen extra krediet nodig.""
De directeur van het uitzendbureau die een maand later in hetzelfde kamertje van het bankgebouw verzoekt om verhoging van zijn krediet omdat de glastuinders hun rekeningen maar niet betalen, krijgt van diezelfde bankier te horen: "Dat wordt moeilijk, we willen meer gegevens, meer onderpand en meer tijd voordat wij een beslissing kunnen nemen. Maar wij hebben wel een advies voor u: "Ga kort op uw debiteuren zitten, geef de vorderingen veel sneller uit handen. Op die manier heeft u voorlopig van ons geen extra krediet nodig.""
Nog een maand later drinken na vijven in weer dat zelfde kamertje enkele bankiers een borrel. Zegt de ene bankman tegen de andere: "Onze strategie werkt uitstekend. De glastuinders houden hun rekeningen vast zodat wij de extra-kredietkraan dicht kunnen houden. De uitzendbureaus en andere crediteuren hebben we ook het bos in kunnen sturen met de mededeling dat niet wij maar zijzelf moeten zorgen dat er geld binnenkomt."
Twee maanden later in de luxueuze zaal van de Raad van Bestuur, deelt de voorzitter het volgende mede: "Onze strategie is buitengewoon succesvol verlopen. Op alle glastuinders die failliet zijn gegaan, hebben wij niets hoeven af te boeken. Het zijn de andere crediteuren die voor de verliezen opdraaien maar die hebben we in het verleden qua kredietverlening, in tegenstelling tot de glastuinders, kort gehouden. Zij hebben weliswaar forse verliezen geleden maar het was niet nodig voor hen, op een enkele uitzondering na, faillissement aan te vragen.
Dus heren, ik zal de Raad van Commissarissen verzoeken u en mijzelf een forse salarisverhoging toe te kennen aangezien de bonus te veel negatieve aandacht trekt. Hahahah."
Wettelijk minimum loon per 1 juli verhoogd
29 juni 2009
Vaak wordt in de glastuinbouw gedacht dat bij controles op de betaling van uitzendkrachten, het uitzendbureau alleen verantwoordelijk is. Deze gedachte is onjuist. Niet alleen kan de inlener in het kader van de wet ketenaansprakelijkheid aansprakelijk worden gesteld voor de ontduiking van premies en loonbelasting door het uitzendbureau maar ook voor de ontduiking van het wettelijk minimumloon (WML).
Artikel 37 van de CAO Glastuinbouw is daar heel duidelijk over. In lid 4 van dat artikel staat letterlijk: Bij gebruikmaking van uitzendbureaus die niet gecertificeerd zijn volgens NEN-4400 normen, is de inlenende werkgever ten opzichte van de ingeleende arbeidskrachten hoofdelijk aansprakelijk voor de naleving van de arbeidsvoorwaarden als bedoeld.etc
Dat betekent echter niet dat u met inlenen van een NEN-4400 gecertificeerd bedrijf de aansprakelijkheid ontloopt. Er zijn NEN-4400 gecertificeerde uitzendorganisaties die hun uitzendkrachten onder het wettelijk minimumloon loon (WML) betalen. De vakbonden kunnen niet alleen het uitzendbureau maar ook de inlener daarvoor hoofdelijk aansprakelijk stellen.
Maar daarmee zijn we er nog niet. Als bij onderbetaling het uitzendbureau verplicht wordt (met terugwerkende) kracht het salaris van de uitzendkracht aan te vullen, dienen daar ook premies en loonbelasting over te worden betaald. Als het uitzendbureau dat niet kan, worden die via de wet ketenaansprakelijkheid alsnog bij de inlener gencasseerd.
Het WML wordt per 1 juli aanstaande in de glastuinbouw verhoogd van 8,39 naar 8,49 per uur.
Het WML dient niet vanaf 23 maar vanaf 21 jaar te worden betaald!
De minimum jeugdlonen worden afgeleid van het WML. Dat gaat als volgt (zie bijlage VI B van de CAO Glastuinbouw)
- 15 jaar: 0,40 x WML
- 16 jaar: 0,45 x WML
- 17 jaar: 0,50 x WML
- 18 jaar: 0,60 x WML
- 19 jaar: 0,70 x WML
- 20 jaar: 0,80 x WML
Het is maar dat u het weet.
Mobiliteitscentrum of kneuzenbak?
29 juni 2009
Coens column
De CAO Glastuinbouw die op 30 juni 2009 afloopt zal, naar het zich laat aanzien, met een jaar ongewijzigd worden verlengd tot 1 juli 2010. In het overleg tussen werkgevers- en werknemersvertegenwoordigers over de CAO is uiteraard de huidige crisis niet onbesproken gebleven. Verwacht wordt dat er nogal wat medewerkers hun baan zullen verliezen en dat er voor een groot aantal van hen niet zomaar een nieuwe job in de glastuinbouw voor handen is. Om daar iets aan te doen, heeft men in navolging van vele bedrijven buiten de sector die met reorganisaties te maken hebben, een Mobiliteitcentrum in het leven te roepen. Het doel van zo'n Centrum is "medewerkers die hun baan verliezen te bemiddelen naar ander vast werk binnen de sector".
Zelden zijn CAO-partijen het zo met elkaar eens geweest. De vakbonden bieden perspectief aan medewerkers die hun werk zijn kwijtgeraakt en de werkgevers kunnen bij vacatures een beroep doen op ervaren krachten die in het Centrum zijn ingeschreven. Bij zoveel eensgezindheid over een heikel onderwerp, wat baanverlies nu eenmaal is, moet er wel een adder in het gras schuilen. En ik kan u zeggen dat er geen adder maar een levensgrote boa constrictor in het gras ligt.
De ervaring in het bedrijfsleven bij reorganisaties leert dat er door het management gevochten wordt om de kwalitatief goede mensen. Elke manager aast op de beste mensen die vrijkomen. Als dat gevecht is beëindigd, ontstaat er een nieuwe, bijna even heftige strijd om de medewerkers die al dan niet terecht het imago hebben ondermaats te presteren. Maar dan gaat het erom ze buiten de deur te houden. En voor die laatste categorie wordt vervolgens in arren moede besloten om een mobiliteitscentrum op te richten. Een bij voorbaat besmet instituut waar je, als je er eenmaal inzit, nooit meer uitkomt. Daar komt nog bij dat vrijblijvendheid troef is. Natuurlijk, prachtige intenties, mooie woorden en goedwillende coördinatoren genoeg maar geen enkele verplichting om die mensen ook daadwerkelijk te herplaatsen.
En als ik dan lees dat de sociale partners hebben afgesproken dat het Mobiliteitscentrum geen verplicht karakter krijgt, zijn alle voorwaarden aanwezig om het Mobiliteitscentrum binnen de kortste keren te laten verworden tot een zieltogende kneuzenbak.
26 duizend liter soep zonder ballen
29 mei 2009
Coens column
Op zaterdag 16 mei is in het Westland een huzarenstukje geleverd. In Poeldijk werd de grootste pan soep ooit bereid. De pan bevatte 26.000 liter soep en was te zien op de open dag van het ABC Westland dat zijn 10-jarig jubileum vierde. In 1999 werd ABC Westland Beheer opgericht met als doel de ontwikkeling van een bedrijventerrein voor de agribusiness. Inmiddels zijn er 60 bedrijven gevestigd op een oppervlakte van 60 hectare. 44 bedrijven werkten samen om die enorme pot groentesoep te realiseren waarin 9.000 kilo groenten, 7.440 kilo tomaten, 1.250 kilo komkommers, 540 kilo paprika's, 825 kilo uien en een forse hoeveelheid verse kruiden verwerkt waren. Dit staaltje kookmanskunst in de grote keuken is goed voor een plaats in het Guinness World Records Book.
Voorwaar, een prestatie om trots op te zijn. Alleen vraag ik mij af waarom het ABC Westland met soep de boeken en de publiciteit zoekt.
Soep is niet sexy, heeft een truttige uitstraling en doet aan armoede denken. Bijna alle uitdrukkingen in onze taal verwijzen naar dat beeld. Ik noem er enkele: in de soep laten lopen. Het is niet veel soeps. Die man/vrouw maakt er altijd zo'n soep van en in de soep zitten. De laatste betekent ernstige problemen hebben. We noemen een jurk die als een zak om iemand heen hangt, een soepjurk.
Op de open dag mogen de aanwezige pers, burgemeester Jacques van der Tak en andere bobo's de soep proeven waarna de bezoekers aan de beurt zijn. Het eindstation is armoede: de bulk van de soepketel gaat naar de voedselbanken. Dat laatste doet mij denken aan de uitdrukking 'soep in het pannetje' waarvoor de dikke van Dale de volgende omschrijving geeft: "Vorm van goedkope, maar weinig doeltreffende liefdadigheid". Dat is de kater die overblijft na de soepstunt.
Onbegrijpelijk vind ik het dat de topproducten uit het Westland tot soep worden verwerkt. Was het een exquise soep geweest met het keurmerk "Westland" dan was er nog wat voor te zeggen geweest. De excellente groenten van het Westland werden echter doorgedraaid en verwerkt in een slap aftreksel en dat in enorme hoeveelheden. De intentie om een explosie aan wervingskracht op de markt te bewerkstelligen, is verdronken in een krachteloze soep.
Weet u wat ik vooral zo miste op die open soepdag? Ballen!
Loonsverlaging taboe?
29 april 2009
Coens column
Het Agrarisch Dagblad meldde op 23 april jongstleden dat de werkgevers in de Glastuinbouw een loonverlaging willen doorvoeren in de sector. Leo van der Zon, woordvoerder van LTO Noord Glaskracht, neemt postbedrijf TNT als voorbeeld. Volgens Van der Zon kunnen de werkgevers op dit moment niet meer bieden dan loonsverlaging in ruil voor werkgelegenheid.
Dat is even wennen in Nederland. Het is nog niet zo lang geleden dat je voor fascist werd uitgemaakt als je dat woord in de mond nam. Ook in Den Haag viel dat woord nooit, ja misschien aan de borreltafel maar nooit in het openbaar, dat zou immers politieke zelfmoord betekenen. De term is zó besmet dat zelfs het zoekprogramma 'Google' je van analfabetisme beschuldigt als je het intikt. Omdat ik er meer van wilde weten, googlede ik, naïef als ik ben, 'loonsverlaging glastuinbouw'. Ogenblikkelijk verscheen er op mijn beeldscherm de volgende zin: Bedoelde u: loonsverhoging glastuinbouw. Nee geen vraagteken erachter, ik heb het voor de zekerheid nog een keer gecheckt. Google hoeft dat kennelijk niet te vragen, het woord bestaat gewoon niet en er wordt alvast aan de domme vragensteller duidelijk te verstaan gegeven welk woord het wel moet zijn. Enigszins onzeker geworden heb ik de dikke van Dale uit de boekenkast gehaald en 'loonsverlaging' opgezocht. Tot mijn opluchting las ik dat Meneer Van Dale het een gangbaar woord vindt. Er stond niet bij "Oudnederlands, term in onbruik geraakt' of iets dergelijks. Zelfs is het woordenboek zo vriendelijk om een synoniem te vermelden: "salarisverlaging".
Het was Jan-Peter Balkende zelf die zei dat de huidige crisis met onorthodoxe middelen dient te worden aangepakt. Loonsverlaging is er zo een. En als het werkt moeten we dat zeker toepassen. De CAO Glastuinbouw staat bol van hoge salarissen en riante regelingen, overeengekomen in tijden dat het de Glastuinbouw voor de wind ging. Maar als het tij keert verzet men de bakens, waarom zou dat niet voor CAO's mogen gelden?
Ik hoop alleen dat het van korte duur is, zodat we niet over een aantal jaren bij het google-en van ' loonsverhoging glastuinbouw' het antwoord krijgen "Bedoelde u: loonsverlaging glastuinbouw".
Polen CAO (2)
31 maart 2009
Coens column
In mijn vorige column heeft u kunnen lezen dat begin februari van dit jaar De VIA (Vereniging van Internationale Arbeidsbemiddelaars) en de Internetvakbond een CAO speciaal voor buitenlandse uitzendkrachten hebben afgesloten, de zogenoemde Polen-CAO. Een prima CAO, die echter door jaloerse werkgeversorganisaties en vakbonden werd verketterd. De Internetvakbond trok, geschrokken door de bijtende kritiek van de andere vakbonden, zijn handen van de Polen-CAO af.
Daarmee was echter de kous niet af. De VIA sleepte de Internetvakbond voor het gerecht en liet onder meer beslag leggen op de documenten die kunnen aantonen of de Internetvakbond wel voldoende moeite heeft gedaan om (aspirant-)leden te raadplegen over de nieuwe Polen-CAO. De elektronische vakbond beweerde namelijk dat hij zijn leden had geraadpleegd maar dat die onvoldoende steun gaven. De VIA geloofde daar niets van. De Internetvakbond ging in beroep en half maart jongstleden heeft de rechter bepaald dat het eerder gelegde beslag gehandhaafd blijft.
We kunnen ons opmaken voor een lange, felle juridische strijd tussen de beide kemphanen, die waarschijnlijk in een soort patstelling zal eindigen. De werkgevers verenigd in de VIA en de Polen schieten daar niets mee op. Sterker nog, het gaat hun geld kosten want wie betaalt anders dat geldverslindende rechten?
Vroeger, toen er nog uitsluitend Nederlanders in de glastuinbouw werkten, kwamen er ook conflicten voor tussen werkgevers en werknemers en hun organisaties. Eén keer is het zelfs tot een staking gekomen. Dat was in Naaldwijk in 1947. Wergevers en bonden steggelden over de vrije zaterdagmiddag. Buiten de agrarische sector was de vrije zaterdagmiddag een feit maar in Naaldwijk wilde het maar niet lukken. De katholieke vakbond 'St Deusdedit' riep een staking uit om de vrije zaterdagmiddag (vanaf één uur) af te dwingen. Er werd gestaakt, maar dat duurde niet lang. Het conflict was vóór de volgende zaterdag bijgelegd.
In "Naaldwijk 1947' werd een conflict op 'tuinderse' wijze uitgevochten en beslecht: met open vizier, razendsnel en zonder poespas. Het zou de VIA en de Internetvakbond sieren om een tuinderse oplossing te kiezen.
Polen-CAO geregisseerd om zeep geholpen
20 februari 2009
Coens column
De Polen-CAO. Ineens was hij er en ineens was hij weer weg. Het leek wel kiekeboe. Wat is er gebeurd en wie heeft wat op zijn geweten? Deze vragen kwamen bij me op en ik ben op onderzoek gegaan. De hoofdrolspelers blijken de branche organisatie VIA , de Internetvakbond en verder andere jaloerse brancheorganisaties en vakbonden. Het lijkt ingewikkeld maar dat valt bij nader inzien reuze mee. Wel stinkt het, maar oordeelt u zelf.
De VIA (Vereniging van Internationale Arbeidsbemiddelaars) is een jonge werkgeversorganisatie (opgericht in 2004) voor uitzendbureaus die bemiddelen in buitenlandse werknemers. In de praktijk gaat het bijna uitsluitend om Poolse werknemers. Inmiddels zijn er 36 uitzendbureaus die goed zijn voor 50.000 uitzendkrachten lid van VIA.
De Internetvakbond is nog jonger. Deze vakbond is in 2006 opgericht als goedkoop alternatief voor bestaande bonden, het lidmaatschap kost een tientje per jaar. Deze club richt zich onder andere op buitenlandse werknemers. Maar deze nieuwkomers hebben het niet makkelijk. De gevestigde werkgevers- en werknemersorganisaties in het uitzendwezen voelen zich bedreigd. Zo mag de VIA niet aanschuiven bij de onderhandelingen over een nieuwe uitzend-CAO t ussen de ABU en de vakbonden.
Dan maar zelf een CAO afsluiten met de internet vakbond moeten ze bij VIA hebben gedacht en dat hebben ze voor elkaar gekregen. Ik kan u zeggen dat het een prima CAO was die bijvoorbeeld eisen stelt aan sociale begeleiding, taaltraining, huisvesting en zorgverzekering. Onderwerpen waarop de bestaande CAO's duidelijk tekortschieten. Maar de inkt van het principeakkoord was nog niet droog, of de afbrekende kritiek barstte in alle hevigheid los. Werkgevers, vakbonden en politieke parijen waren het helemaal met elkaar eens en schreeuwden moord en brand. "Deze CAO deugt van geen kanten. " brulden ze. IJlings werd minister Donner gesommeerd naar de Tweede Kamer te komen om daar te horen te krijgen dat hij de Polen-CAO moest afschieten. De minister gaf echter geen krimp, bij hem moet je met meer aankomen dan met alleen oorverdovend kabaal.
het 'journaalgevoel'
27 januari 2009
Coens column
Klimaatcrisis, voedselcrisis, financiële crisis, recessie en een beroerd afgelopen jaar voor de glastuinbouw. Redenen genoeg om in een psychische depressie te geraken? Voordat ik wat dieper inga op deze vraag, eerst nog meer narigheid.
De Engelse psycholoog Cliff Arnall heeft "wetenschappelijk" berekend dat de derde maandag in januari de deprimerendste dag van het jaar is. Op die dag wordt volgens hem door het mensdom de treurigheid van het leven het diepst en het meest uitgebreid beleefd. Het slechte weer zou een aanslag op het humeur plegen hetgeen nog verergerd wordt doordat de meeste mensen weer eens te veel geld hebben uitgegeven met Sinterklaas, Kerst en Oud en Nieuw. Maar er is meer dan alleen slecht weer en een lege portemonnee. In de jaarlijkse golf van overmoed hebben velen zich op te hoog gegrepen goede voornemens vastgelegd. Men wordt op die bewuste maandagmorgen wakker met de kater dat men de beloften aan zichzelf en vaak ook aan anderen niet waargemaakt heeft. En de zomervakantie is nog zóóóóver weg.
"Vreemd eigenlijk dat er nog mensen zijn die durven te lachen in deze dagen", zou je zeggen. Ja, zou je zeggen want er bestaat ook nog zoiets als niet bij de pakken neerzitten. Je kunt je zelf allerlei problemen aanpraten, maar je kunt het ook laten. Je kunt kiezen voor optimisme, voor geloven in de toekomst. Dat is een andere en een modernere psychologische benadering dan die van meneer Arnall. De modernen beweren terecht dat een crisis het gevoel niet beïnvloedt maar dat de interpretatie van de crisis je gemoedsrust bepaalt. In het kort werkt dat zo: "Crisis, help wat erg, ik raak in een depressie." Dat zijn de mensen met het 'journaalgevoel', die laten zich ellende aanpraten. Maar het kan ook zo: "Crisis, er zijn ergere zaken in het leven, vastberaden volg ik mijn weg." Het gaat er maar net om welk verhaal je jezelf vertelt over een gebeurtenis.
Enige tijd geleden werd ik maandagmorgen wakker met het journaalgevoel. Toen zei ik tegen mezelf: "Al vertelt die nieuwslezer dat er nog honderd crises zijn, ik ga er vandaag een mooie dag van maken." En natuurlijk is het een mooie dag geworden.
De dood en de fiscus
31 december 2008
Coens Column
De decembermaand en dan met name de laatste week van de maand waarin kerstmis en Oud en Nieuw vallen, staat bij veel mensen in het teken van het beschouwelijk terugblikken. De media besteden veel aandacht aan wat er het afgelopen jaar is gebeurd en dikken de gebeurtenissen graag nog wat aan om de aandacht van het grote publiek te trekken. Dit jaar is het aandikken niet nodig en in sommige gevallen ook nauwelijks mogelijk. Er zijn dingen gebeurd die niemand voor mogelijk had gehouden. Zo schrijft Derk Jan Eppink in zijn column in het kerstnummer van Elsevier: "Wie eind vorig jaar had voorspeld dat Wall Street grotendeels zou worden genationaliseerd, zou voor een gevaarlijke gek zijn uitgemaakt. Maar het gebeurde." In juli steeg de olieprijs naar 147 dollar per vat. Als toen iemand had geroepen dat de prijs in december onder de 50 dollar zou zakken, zou hij waarschijnlijk niet als gevaarlijk zijn gezien. Maar wel als een volstrekte onbenul.
De reclamewaarschuwing 'succes in het verleden biedt geen garantie voor de toekomst' bleek het afgelopen jaar de reclameboodschap met het allerhoogste waarheidsgehalte.
"Inkomensdaling in land- en tuinbouw 40 procent", kopte Trouw op 22 december op de voorpagina. Groot nieuws? Ach, land- en tuinbouwers zijn opgegroeid met de onvoorspelbare resultaten van hun bedrijfsvoering. Het lezerspubliek heeft er kennelijk nog moeite mee, dat denkt nog steeds dat de toekomst te voorspellen is. Jammer dat als zeer betrouwbaar bekend staande deskundigen de verleiding niet kunnen weerstaan om het volk in diens behoefte aan een voorspelbare toekomst, op zijn wenken te bedienen. Voormalig IMF-bobo, oud-minister van Financiën en ex-topbankier Onno Ruding voorspelt dat het financieel/economisch allemaal veel erger wordt dan men denkt. Terecht merkte de al eerder genoemde Derk Jan Eppink in de laatste Business Class aflevering van dit jaar daarover op: Mensen als Ruding hebben nooit iets voorspeld over de kredietcrisis en de daarop volgende recessie. En nu zijn ze er als de kippen bij om voorspellingen te doen. Maar ook Meneer Ruding kan geen koffiedik kijken."
Bij een van mijn bezoeken aan glastuinbouw-bedrijven merkte een teler op: " Er zijn slechts twee zekerheden in de toekomst. Dat zijn de dood en de fiscus en voor de rest kunnen we alleen maar ons best doen en er het beste van hopen." Ik sluit mij daar volledig bij aan en wens u en de uwen een zeer voorspoedig 2009!
November 2008
02 december 2008
- Tuinbouw Relatiedagen Gorinchem uitverkocht
- Rabobank luidt alarmklok tuinbouw
- Tuinbouw sector denkt nog te ambachtelijk
- Sexbierum genomineerd voor Tuinbouw Ondernemersprijs
- "Stroom Polen blijft doorgaan"
- Economische malaise treft uitzendsector
- SP wil zekerheid voor uitzendkrachten
Groen, groener, glastuinbouw
02 december 2008
Coens Column
Groene vingers. Die term verwijst naar ervaring in, en liefde voor de (gewassen in de) glastuinbouw. Als iemand bij een teler op sollicitatiegesprek komt en na afloop van het gesprek de conclusie luidt dat de sollicitant groene vingers heeft, dan kunnen alleen zijn extreme salariseisen nog tot een afwijzing leiden.
Er is echter meer aan de hand met "groen". Zoals we weten wordt in de politiek en in andere maatschappelijke platforms de belangstelling voor "groen" steeds groter. Naast de al jaren bekende politieke partij "Groen Links" doet nu ook "Groen Rechts"van zich spreken. Half november lanceerde VVD-chef Marc Rutte deze term, die misschien niet helemaal gelukkig gekozen is. Mensen die nog wel eens in België moeten zijn, waren "Groen Rechts" al eerder tegengekomen. Dat blijkt daar een Vlaamse groepering te zijn die er standpunten op nahoudt waarbij Filip de Winter van het Vlaams Belang gerust een gevaarlijke linkse rakker genoemd mag worden. Maar dat terzijde.
Rutte streeft naar energiezekerheid en een voortgaande economische groei. Hij benadrukt hierbij dat met name het midden- en kleinbedrijf en startende ondernemers de motor achter innovatie zullen zijn, omdat de grotere bedrijven teveel belang zouden hebben bij de bestaande situatie. Volgens Rutte moet de politiek zelf ook over de brug komen. Zij moet garant gaan staan voor dure groene investeringen.
Het lijkt wel of Rutte is geïnspireerd door de groene progressie onder glas. Zeker is dat hij vlak voor hij "Groen Rechts" presenteerde, op bezoek is geweest bij vleestomatenteler Rik van den Bosch in Bleiswijk die als eerste in Nederland zijn kas op temperatuur brengt met warm water dat op een diepte van 1700(!) meter uit de aarde wordt opgepompt. Totale investering voor 15 ha: 6 miljoen euro. In de huidige milieu-terminologie heet de investering van deze tomatenkweker dus een dure groene investering.
Eerst was er Groen Links en nu ook Groen Rechts. Het wachten is op Christen Democratisch Groen, Arbeid Groen, Socialistisch Groen, Vrijheid Groen, Trots op Groen, Dieren Groen, D'Groen, Christen Unie Groen en Staatkundig Gereformeerd Groen.
Maar de enige die echt groen is, die het aller groenst is en die het in de praktijk ook nog eens waarmaakt, is de glastuinbouw.
Paprikatelers aller landen verenigt U!
29 oktober 2008
Coens column
De Consumentenbond heeft de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) gevraagd onderzoek te doen naar winkelprijzen voor groente. De bond is gealarmeerd door het grote verschil in prijs die de telers krijgen voor de paprika's en het bedrag waarvoor ze in de supermarkt liggen. In de periode juni tot half september van dit jaar kregen de kwekers een gemiddelde prijs van € 1,03 per kilo terwijl de consument aan de kassa € 6,26 moest neertellen voor diezelfde kilo. De paprika prijs gaat dus meer dan vijf keer over de kop, oftewel een marge van maar liefst 508 %, voor het reisje van de teler naar het schap.
Bekend is dat er tussen de supermarkten zelf ook forse verschillen bestaan. De grote jongens zoals Albert Heijn en Super de Boer zijn veel duurder en hebben ook nog eens minder verse paprika's in huis dan de bekende prijsvechters Lidl en Aldi. Logisch als je bedenkt dat de omloopsnelheid van een product toeneemt als je de prijs laag houdt. Maar waardoor zijn die paprika's nou zo duur bij de grote supermarkten? Dat heeft te maken met de macht van de leveranciers. Coca Cola Company en andere fabrikanten van A-merken dwingen de grootwinkelbedrijven tot een (zeer) bescheiden marge. De winst moet dus ergens anders vandaan komen en die komt dan van..? Juist van de leveranciers die geen macht hebben, die geen vuist kunnen maken. Van de paprikatelers bijvoorbeeld. Albert Heijn pakt zo de tuinder twee keer. Hij neemt af tegen een afbraak-inkoopprijs en verkoopt met een woekerwinst waardoor de omzet laag blijft en de paprikamarkt kunstmatig klein wordt gehouden.
Telers doen al jaren grote investeringen om hun kosten te verlagen en hun productie per meter te vergroten. Hartstikke mooi, maar dat helpt helemaal niks als het grootwinkelbedrijf niet voor de paprika wil betalen. Het ware beter als de kwekers tijd, geld en moeite gaan investeren in samenwerking op het gebied van verkoop. De oud-Hollandse uitdrukking "eendracht maakt macht" verwijst naar de mogelijkheden die er zijn. Maar ook een bedenkelijk systeem als het communisme wist met macht wel raad. Heren kwekers trek hier lering uit: Paprikatelers aller landen verenigt U!!
Oktober 2008
29 oktober 2008
Oktober 2008
Beste Majesteit
01 oktober 2008
Coens Column
Majesteit,
Op Prinsjesdag bent u weer met de Gouden Koets van Paleis Noordeinde naar de Ridderzaal gereden om de Troonrede voor te lezen. Uw grootmoeder Wilhelmina reed vroeger op de derde dinsdag in september nog wel eens in de Glazen Koets naar de Staten Generaal. Ik vind het jammer dat u daar niet meer instapt want De Glazen koets wordt beschouwd als een van de mooiste rijtuigen van het Koninklijk Huis.
In de troonrede ging u met een sierlijke boog om de mondiale financiële crisis heen. Wat er ook gebeuren moge in de bancaire wereld, Nederland is niet bang en trekt zijn eigen plan waardoor we er met z'n allen in koopkracht op vooruitgaan, begreep ik. Voor u is dat waarschijnlijk niet het geval. Buiten de Troonrede om hoorde ik dat de Kamer streng gaat controleren waar u uw geld aan uitgeeft. Zij willen dat u uw huishoudboekje gaat overhandigen. En u weet vast wel waar dat op uitdraait: bezuinigen
Waar u niet met een Koninklijke boog omheen ging, was de glastuinbouw. Voor het eerst sinds mensenheugenis werd de sector met name genoemd. "De glastuinbouw is een belangrijke en innovatieve sector.", hoorde ik u voorlezen. U noemde met name de mogelijkheden van de glastuinbouw om energie te leveren. Het zou mooi zijn als het niet alleen bij woorden blijft en de glastuinbouwsector de kansen krijgt die het toekomt. Dat zou direct kunnen beginnen bij het oplossen van de knelpunten bij het leveren van energie door telers met een wkk-installatie. Misschien zou u zo vriendelijk willen zijn om minister president JanPeter Balkende bij zijn bezoeken aan uw paleis daar op te wijzen. En minister Gerda Verburg kan u vast wel uitleggen wat een wkk is.
Als het volgend jaar koud is op Prinsjesdag neemt u dan toch in navolging van uw grootmoeder de Glazen Koets. De glastuinbouw kan voor voldoende energie zorgen zodat u lekker warm zit achter het glas. En nog helemaal gratis ook.
De Tuinbouw Spelen
29 augustus 2008
Coens Column
De 29ste editie van het grootste sportspektakel ter wereld, de Olympische Zomerspelen, is zondag 24 augustus j.l. met een plechtige ceremonie beëindigd. De uitstraling en de impact van dit vierjaarlijkse evenement is buitengewoon groot. Het organiserend land krijgt in een maand tijd meer belangstelling en publiciteit dan onder normale omstandigheden in twintig jaar.
Dat de Chinezen de pech hadden dat er ook minder frisse zaken volop in de schijnwerpers werden gezet, laat alleen maar zien dat de hele wereld het organiserend land als de belangrijkste natie van deze planeet beschouwt.
Op de Spelen zelf is de Olympische gedachte als zou deelnemen belangrijker zijn dat winnen al lang vervangen door "alleen presteren telt". Nog niet zo lang gelden mochten alleen zuivere amateurs meedoen. Ook daar is men van afgestapt. Sport op Olympisch niveau is geen bezigheid meer voor vrijwilligers maar voor mensen die betaald willen worden voor hun prestaties.
Sport en loon naar prestatie, eigenlijk hetzelfde als wat er in de tuinbouw gebeurt. Pas vroeg ik aan iemand die aan het toppen/draaien was in de paprikateelt of hij zijn werk met plezier deed. Zijn antwoord was; "Hoezo werk? Dit is sport!" Dagelijks zie ik dat het topsport is in de sector. Waarom gaan we niet een stap verder en nemen we de organisatie van de Tuinbouw Spelen ter hand? En dan natuurlijk geen atletiek, zwemmen, turnen of welke ander traditionele sport ook, maar inpakken, oogsten, gewashandelingen, snoeien etc. Allemaal werkzaamheden die gemakkelijk kunnen worden gemeten en waar zo een officiële wedstrijd van te maken is. Bijvoorbeeld, wat te denken van het eerste wereldrecord op de honderd meter toppen/draaien?
De voordelen zijn legio: er wordt zichtbaar welke prestaties mogelijk zijn. De tuinbouw krijgt een hoeveelheid publiciteit die zijn weerga niet kent. Het laatste zou niet alleen de consumptie van groente en fruit doen stijgen maar zou ook de tuinbouw als werkgever aantrekkelijker maken voor Nederlanders die onbekend zijn met het werk en de carrièremogelijkheden in de sector.
EDM werkt mongoliserend
30 juli 2008
Coens column
Toen de illegale arbeid in de glastuinbouw en andere bedrijfstakken dramatisch grote vormen begon aan te nemen, werd de overheid wakker en begon maatregelen te bedenken. Paspoorten werden het doelwit. Aanvankelijk waren deze zo privacy-gevoelig dat ik me wel eens heb afgevraagd waarom er nog geen paspoortslipjes aangeboden werden. Daar is wel wat in veranderd. Het uitzendbureau en de inlener zijn heden ten dage verplicht om paspoorten uit te wisselen, uitvoerig te onderzoeken op echtheid, kopieën te maken en er een paspoorten-boekhouding op na te houden.
De nieuwste ingrijpende maatregel met het oog op bestrijding van zwart werken is de eerstdagsmelding (EDM) die op 1 juli 2006 is ingesteld. Voordat een uitzendkracht aan het werk gaat, moet een EDM aan de Belastingdienst worden gedaan. Het is mij echter volstrekt onduidelijk hoe je daarmee het zwart werken kunt afremmen. Als iemand zwart werkt, blijkt dat echt wel bij controle.
Zelfs kan de EDM-procedure fraude-bevorderend werken. Dat gaat als volgt. Je laat Jansen zwart werken. Je doet elke dag een eerstedagsmelding. Op het moment van controle zeg je tegen de controleur. "Hij is vandaag begonnen, kijk maar ik heb een EDM gedaan, alleen moet hij zijn contract nog ondertekenen." "En al die eerdere EDM's?" "Ach, hij kwam steeds niet opdagen en elke dag beloofde hij wel dat hij zou komen maar hij deed dat niet." De truc is namelijk dat je niet iemand hoeft af te melden als hij niet komt.
Ook de Commissie Regeldruk bedrijven, die wordt voorgezeten door VNO-NCW voorzitter Bernard Wientjes, heeft de onzin van de EDM ontdekt. Begin deze maand kwam de commissie naar buiten met de constatering dat het effect van de EDM vrijwel nihil is. Dat geldt niet voor de administratieve kosten die het bedrijfsleven moet maken: 10 miljoen euro per jaar.
De EDM is een maatregel die valt in de categorie kuilen graven en weer dicht gooien. Een domme procedure die dom werk verschaft dat geen enkel doel dient. Er wordt wel iets mee bereikt, namelijk het mongoliseren van de arbeid in het bedrijfsleven.
Juli 2008
29 juli 2008
- Poolse gemeenteambtenaar voorkomt uitbuiting landgenoten
- Aantal werklozen daalt amper
- Uitzendbureau's voelen malaise
- Polen vertrekken weer
Goed verzekerd aan het werk
26 juni 2008
Zaken doen met VZM betekent dat u zich geen zorgen hoeft te maken of de ingehuurde medewerkers wel of niet is verzekerd. Via een uniek administratiesysteem, dat opgezet is en beheerd wordt door Assurantiekantoor Harrie Derks en Pulse Result, worden de medewerkers van VZM wekelijks aangemeld bij de zorgverzekeraar. Op die wijze zijn onze en uw arbeidskrachten altijd verzekerd van een goede dekking. De service eromheen wordt natuurlijk door VZM uitgevoerd.
Juni 2008
26 juni 2008
- Naar school: Doe een cursus Pools
- Groei aantal arbeidsmigranten gaat stoppen
- Rotterdam beperkt huisvesting Oost-Europeanen
- Polen niet blij met nederlaag
- Komkommertelers bezoeken proefcentra
- Schaalvergroting het sterkst in glastuinbouw
- Levende plant levert stroom
Bulgarenangst regeert
26 juni 2008
Coens Column
Minister Piet Hein Donner wil de Nederlandse grens zo snel mogelijk openstellen voor Roemeense en Bulgaarse mensen die in Nederland willen werken om de ergste armoede die zij in eigen land ondervinden enigszins te verzachten. Het Nederlands bedrijfsleven, de tuinbouw voorop, zit dringend verlegen om mensen die ongeschoold werk willen verrichten. Vraag en aanbod zo perfect op elkaar afgestemd kom je niet zo vaak meer tegen.
De Tweede Kamer is faliekant tegen. Die is bang dat de illegaliteit toeneemt met betrekking tot malafide uitzendbureaus en is bang dat de huisvesting er alleen maar beroerder door zal worden. De VVD en SP noemen de "rooskleurige" voorstelling van zaken van Donner "onthutsend" PvdA-woordvoerder Hans Spekman; "Hier botst de macrowereld van het kabinet met de microwereld die mensen ervaren".
Deze opstelling van de Tweede kamer is op z'n zachtst gezegd merkwaardig. De Roemenen en Bulgaren die willen werken komen al naar ons land. Juist omdat zij hier niet mogen werken, schieten ze het illegale arbeidscircuit in. In dat circuit wordt zoals bekend ver onder het minimumloon betaald dus kunnen die mensen geen fatsoenlijke huisvesting betalen en zijn ze ook op dat gebied aangewezen op illegale huisjesmelkers. Dus hoe harder je de grens dichttimmert, hoe meer Roemenen en Bulgaren er in de illegaliteit belanden.
Dat kunnen de Kamerleden zelf toch ook bedenken? Weet u nog hoe zij de softdrugs in Nederland uit de illegaliteit hebben gehaald? Inderdaad, door die drugs gewoon toe te laten.
Er speelt dus wat anders en dat is de angst voor vreemdelingen die Wilders zoveel stemmen oplevert. Door nu ook op die angst in te spelen denken de volksvertegenwoordigers Wilders en de zijnen de wind uit de zeilen te nemen. Dat de armste mensen van de EU en ondernemend Nederland daar de dupe van worden, zal de dames en heren in de Tweede kamer worst zijn.
Mei 2008
27 mei 2008
- Polen willen te graag werken
- Bond bindt strijd aan met malafide uitzendbureaus
- Uitzendwerk is goede opstap naar vaste baan
- Nederlandse tuinbouw blijft groeien
- Lancering website Mooie Kassen
- Voetballen op Nederlands gras
- Glastuinbouw komt met breder sociaal jaarverslag
"De glastuinbouw floreert tegen de verdrukking in"
27 mei 2008
Coens Column
Het door de Rotterdamse architect Rem Koolhaas opgerichte architectenbureau heeft samen met een Chinese steenfabriek gespikkelde, keramische tegels ontwikkeld. Een compleet nieuwe steensoort ziet het licht. Voor een gigantisch bouwproject in Peking dat aan Rem Koolhaas was gegund, mochten alleen materialen uit China worden gebruikt terwijl er een verbod gold op hout en kunststof vanwege de brandveiligheid. Men moest dus wel op zoek naar nieuwe materialen. De directeur van de vestiging van het architectenbureau in Peking zegt over de uitgevonden gespikkelde, keramische tegels: daar waren we zonder die beperkingen nooit op gekomen.
Ook de glastuinbouw kent beperkingen en niet zo weinig ook. Eén ervan is het personeelstekort en en de steeds toenemende personeelskosten. De industriële productiebedrijven kunen personeelskosten besparen door fors te investeren in mechanisatie en automatisering. In de glastuinbouw is dat voor de gewashandelingen en het oogsten maar zeer beperkt mogelijk. Levend materiaal vereist mensenwerk. De Nederlandse glastuinbouw heeft naar andere oplossingen moeten zoeken en gevonden: al jaren trakteert zij de internationale concurrenten op de hoogste arbeidsproductiviteit ter wereld. Door optimalisering van de werkomstandigheden, een goede personeelsselectie en een op maat gesneden professionele begeleiding van de productiemedewerkers weet men dat uitzonderlijk hoge niveau te realiseren en vast te houden.
Een tweede beperking die de glastuinbouw heeft omgetoverd tot een kansrijke zaak, betreft het milieu en de energie. Jarenlang ging de sector gebukt onder het imago van een gigantische energieslurper en toen de energiekosten dramatisch stegen dreigde er een crisis. De glastuinbouw laat zich echter op dat terrein niet meer in het defensief dringen en is creatief en vernieuwend aan de slag gegaan. Het resultaat is dat de kassen hard op weg zijn om energieleverancier te worden in plaats van energieverbruiker.
De architecten van het succes in de glastuinbouw weten van de nood een deugd te maken.
Nieuw: VZM Klantenweb
30 april 2008
Het Klantenweb is een website speciaal voor klanten van VZM Uitzendgroep. In deze beveiligde website vind u alle informatie en documenten die u nodig heeft voor uw administratie. Zo is een lijst opgenomen met alle medewerkers, inclusief hun identiteitsdocument, overzichten van de bij u gewerkte uren en de aan uw verstuurde facturen.
Ook staan voor u iedere week de werkbrieven klaar. Op vrijdag krijgt u van ons een email met het verzoek de uren in te vullen. Gemak dient de mens: op de nieuwe werkbrief staan de namen van uw medewerkers alvast ingevuld.
Wij blijven het klantenweb steeds uitbreiden en verbeteren. Als u suggesties heeft dan horen wij deze graag. Heeft u vragen over het klantenweb? Aarzel niet en neem gerust contact met ons op, wij helpen u graag.
April 2008
30 april 2008
- Uitzendbureaus uit winkelstraat
- WK Voetbal voor Polen in Monster
- Bioscoop-film over illigale uitzendbureau's
- 80% buitenlandse werknemers zijn Pools
- 60.000 Polen werkzaam in de tuinbouw
- Rem op glastuinbouw desastreus
- Stikstofverbruik tuinbouw in kaart
"Boven de 65-plus is het oppassen"
30 april 2008
Coens column
Op 23 maart jongstleden is Eckart Wintzen op 68 jarige leeftijd overleden. Wintzen heeft het IT-bedrijf BSO (Bureau voor Systeem Ontwikkeling) opgericht en uitgebouwd tot een multinational van meer dan 10.000 medewerkers. Hij is vooral bekend geworden door de ontwikkeling en invoering van de zogeheten celstructuur in zijn bedrijf.
Wintzen begreep heel goed dat het groter worden van een bedrijf onvermijdelijk de beruchte bureaucratie met zich meebrengt. Iedereen op zijn eigen eilandje, voor elk probleem een apart loket, klanten die van het kastje naar de muur worden gestuurd en veel meer van dat soort narigheid. Eckart wilde die bureaucratie onder geen voorwaarde in zijn groeiende bedrijf toelaten en hij wilde topkwaliteit blijven leveren. Over die topkwaliteit formuleerde hij twee stellingen die hij afleidde van de formule K(waliteit) = E(nthousiasme) x V(akmanschap)
- Veel Enthousiasme maar nul Vakmanschap levert nul Kwaliteit op: K = E x 0 = 0
- 2. Veel Vakmanschap maar nul Enthousiasme levert (ook) nul Kwaliteit: K = 0 x V = 0
Topkwaliteit kan alleen worden geleverd als er met veel enthousiasme èn met veel vakmanschap in de organisatie wordt gewerkt. Nu is in een bureaucratie nog wel vakmanschap onder te brengen, maar het enthousiasme zakt vaak diep weg en is niet of nauwelijks in positieve zin te beïnvloeden.
Om dit probleem en andere bureaucratische ellende te voorkomen en toch zijn bedrijf te laten expanderen, paste hij de beroemd geworden celdeling toe. Hij maakte van BSO allemaal kleine zelfstandige bedrijfjes van maximaal 65 man. Elk BS0-bedrijfje dat de 65 personeelsleden overschreed werd onherroepelijk opgedeeld in twee bedrijven van beide ca 30 man. Zo combineerde hij "big is powerful" met "small is beautiful".
De glastuinbouw hoeft deze slag niet te maken, zij bestaat al uit honderden zelfstandige bedrijven zonder bureaucratie en met topkwaliteit. De ondernemingen in glastuinbouw kunnen in al hun expansiedrift wel wat leren van Eckart Wintzen: Tot 65 personeelsleden geen bureaucratie wel topkwaliteit, maar daarboven is het oppassen geblazen.
"Wij pluggen in op Poolse netwerken"
25 maart 2008
"Het eerste wat je ziet als je op weg naar Polen de Poolse grens passeert zijn borden en vlaggen met in het Pools teksten als "Werk in Nederland", "Geld verdienen in Nederland" en "Wij zijn altijd op zoek naar Poolse werknemers". Aan het woord is Bas van Zwienen die samen met Aso Abdulrahman Abubaker, directeur/eigenaar van het wervingsbureau "The Best Decision" in het begin van deze maand een week naar Polen is geweest. "We zijn daar naar toe gegaan om te netwerken en wat indrukken op te doen van de algemene economische situatie." Het is duidelijk merkbaar dat de Polen er op uittrekken om te werken. "Overal hetzelfde beeld in de dorpen die wij gezien hebben. Alleen relatief oude mensen en kinderen op straat, de mensen tussen de de 20 en en pakweg 50 zijn naar het buitenland." De Polen gaan niet alleen naar Nederland. "Ze vinden werk in Ierland, Groot Britannië, Duitsland, Oostenrijk en Scandinavië."
Wat vinden de Polen zelf van deze situatie? "Daar zijn ze niet echt blij mee. Ze wonen en werken net zoals wij het liefst in eigen land en omgeving. Maar omdat er weinig werk is en de lonen laag liggen, voel zij zich min of meer gedwongen om naar het buitenland te gaan"
Overigens is er wel een kentering zichtbaar in de voor onze begrippen economische malaise. "Er zijn heel duidelijke signalen dat de economie aantrekt. In een paar jaar tijd is het minimumloon opgetrokken van 200 naar 300 euro per maand. De Zloty, de nationale munteenheid, is in diezelfde periode 30 tot 40 % meer waard geworden ten opzichte van de euro" Er komt ook steeds meer kapitaal naar Polen. "Er zijn ruwweg drie kapitaalstromen die in de Poolse economie worden geïnjecteerd. Er is een gunstig investeringsklimaat voor buitenlandse bedrijven die fors investeren. Zo zie je, om dicht bij huis te blijven, kassenbouwers bezig om nieuwe glastuinbouwbedrijven uit de grond te stampen. Het geld dat de Polen in het buitenland verdienen is de tweede geldstroom waar de economie van profiteert. De derde stroom wordt gerealiseerd door de EU waarmee de Poolse infrastructuur op een hoger plan wordt gebracht."
Dus op termijn kunnen de Polen in hun eigen land blijven om te werken? " Daar zou ik helemaal niet gek van opkijken, je ziet nu al bij VZM dat sommige Polen die een vak hebben geleerd, een baan in Polen krijgen aangeboden en daarop ingaan."
Voorlopig zijn dat nog uitzonderingen. Wel dreigen de Polen "op te raken". "Het werven van nieuwe werknemers schuift steeds verder naar het oosten. De nieuwe rekruteringsgebieden liggen nu niet ver of tegen de Russische grens."
Kan VZM in die gebieden penetreren? "Het voordeel van onze aanpak is dat wij niet gebonden zijn aan een kantoor. Wij pluggen in op Poolse netwerken en kunnen daardoor werven en selecteren in gebieden met hoge werkloosheid waar nog geen of nauwelijks buitenlandse bedrijven actief zijn op de arbeidsmarkt".
"Hoed u zich voor uw evenbeeld"
25 maart 2008
Coens column
Het begrip span of control heeft zijn intrede in de glastuinbouw al gedaan. Met dat begrip wordt aangegeven hoeveel mensen een leidinggevende direct aanstuurt. Een chef kas die zonder tussenliggend leidinggevend niveau aan 7 mensen leiding geeft, heeft een span of control van 7. De span of control is uiteraard niet oneindig groot. Als het aantal ondergeschikten alsmaar groeit, wordt op enig moment een grens bereikt. De chef kas komt ogen en oren te kort om zijn medewerkers aan te sturen. Nu kan de ene leidinggevende meer mensen aansturen dan de andere en sommige managers zijn er weer beter in het beste uit hun medewerkers te halen. Die verschillen zijn echter marginaal. De centrale vraag is: "Welke manager past het best binnen mijn bedrijf?
Vaak hebben ondernemers van grote bedrijven de neiging om managers aan te nemen die veel van de eigenschappen bezitten die zij zelf hebben. Het gaat dan om loyaliteit, hardwerkend, geen 9 tot 5 mentaliteit, groene vingers, zeggen waar het op staat, praktisch ingesteld, kansen benutten, enthousiast, een doordouwers mentaliteit en meer van de eigenschappen waardoor de tuinder/ondernemer succesvol is geweest en zijn bedrijf heeft weten uit te bouwen. Dit klinkt allemaal heel logisch maar dat is het niet! Het is vooral van belang dat de hoogste baas zich afvraagt: "Waar ben ik niet goed in?" Gewapend met de uitkomst van zo'n zelfanalyse, gaat hij de arbeidsmarkt op en rekruteert leidinggevenden die heel andere eigenschappen hebben dan hij.
Een voorbeeld van wie op deze manier uiterst succesvol is geweest, is Bill Gates de eigenaar van Microsoft en tot voor kort de rijkste man van de wereld. Microsoft heeft een heel uitgekiende manier om mensen te werven. Het lijkt heel ingewikkeld maar het komt erop neer dat er met heel nauwkeurige functieprofielen wordt gewerkt waarin algemenen en specifieke eisen worden gesteld. Alleen mensen die voldoen aan het profiel dat bij de vacature is vastgesteld, komen in aanmerking. Enkele jaren geleden heeft de directeur Personeelszaken van Microsoft zich laten ontvallen dat als Bill Gates nu zou solliciteren bij zijn eigen bedrijf, hij voor geen enkele functie in aanmerking zou komen!
Dus tuinders met expansiedrift, haal eens iemand binnenboord die uit een totaal andere organisatie komt, iemand waar u op een verjaardag liever niet naast wil zitten. Maar haal vooral niet uw evenbeeld naar binnen.
Terugblik 2007, vooruitblik 2008
29 februari 2008
Personeel
Op 1 maart 2007 is de heer Adri van Zwienen ons team komen versterken als beheerder van ons wagenpark. Momenteel rijden 35 bussen en auto's onze uitzendkrachten van en naar het werk en de (technische) begeleiding is bij Adri in goede handen. Op 1 juni 2007 is Isabella Gravesteyn in dienst getreden. Isabella is speciaal aangetrokken om de grote hoeveelheden administratie die onze commerciële activiteiten met zich mee brengen, weg te werken. Zij werkt op dinsdag, woensdag en donderdag.
Omzetstijging
We hebben een omzetstijging van 30 % weten te realiseren zowel in VZM Uitzendgroep als in VZM Complete Projecten. Hoewel we bij enkele klanten meer uren hebben gewerkt dan in 2006, is het grootste gedeelte van de toegenomen activiteiten toe te schrijven aan nieuwe klanten zowel in de regio Lansingerland als in de regio's Friesland en Noord-Holland.
10-jarig bestaan
Op 13 oktober was het 10 jaar geleden dat Bas van Zwienen de Uitzendgroep VZM heeft opgericht. De werkelijke startdatum van het zelfstandig uitzenden lag eerder maar op 13 oktober heeft VZM Uitzendgroep de vergunningen gekregen die nodig waren om van een loonbedrijf een uitzendorganisatie te maken." Het tienjarig bestaan van VZM Uitzendgroep is ondermeer gevierd met een bijzonder geslaagde boottocht voor de klanten van ons bedrijf op zaterdag 6 oktober
Verbouwing hoofdkantoor
De als maar doorgaande toename van de bedrijfsactiviteiten doet zich niet alleen gevoelen in de hectiek op het hoofdkantoor in Bleisijk maar vertaalt zich ook naar ruimtegebrek. Het zoeken naar een nieuwe representatieve kantoorruimte heeft niet het beoogde resultaat opgeleverd. We moesten op zoek naar een alternatief plan en dat was verbouwing van het bestaande kantoor. Door een ingrijpende verbouwing kon ondermeer de bovenverdieping aan de bestaande kantoorruimte worden toegevoegd. Een verdubbeling van de bestaande oppervlakte die echter zoals het zich nu laat aanzien in 2008 al weer krap zo niet te klein zal blijken te zijn.
Nieuwe BV
VZM Uitzendgroep zorgt voor huisvesting van onze buitenlandse uitzendkrachten. In het afgelopen jaar huurden wij ca 45 woningen. Om de huisvesting optimaal te kunnen aanbieden tegen een redelijke prijs hebben wij in februari 2007 Van Zwienen-Vastgoed opgericht. Het doel van deze BV is het verwerven van onroerend goed. Inmiddels is een aantal woonhuizen aangekocht.
Jaarlijkse bbq in Friesland
Op 14 juli heeft VZM voor haar klanten en uitzendkrachten in Friesland en Noord-Holland een BBQ georganiseerd in Franeker. De meer dan 100 aanwezigen hebben in Bloemketerp, de camping waar de BBQ werd gehouden, een heel gezellige culinaire avond gehad.
De tuinbouwrelatiebeurs
Zowel op de beurs in Hardenberg als in Rijswijk was VZM Uitzendgroep prominent aanwezig. Hoewel de insteek van ons was de relaties met bestaande klanten te verstevigen, zijn er nieuwe contacten gelegd met interessante nieuwe potentiële relaties.
Vooruitblik
Begin 2008 wordt het VZM-team uitgebreid met 2 mensen. De coördinator facility doet zijn intrede en er zal een extra relatiebeheerder binnenboord worden gehaald. De bedoeling van beide uitbreidingen is om zowel de uitzendkrachten als de klanten beter van dienst te kunnen zijn. Wij gaan ervan uit dat het voor een uitzendbureau van levensbelang is om de deuren naar beide groepen stakeholders wagenwijd open te houden.
Veel verwachten wij van een aantal nieuwe automatiseringsmodules die de klant toegang verschaft tot zijn eigen afgeschermde data in het computersysteem van VZM Uitzendgroep. De wettelijke identiteitsdocumenten, tariefsgegevens, sofinummers etc van de uitzendkrachten van nu en uit het verleden alsmede verzonden facturen zijn na het inloggen met één druk op het toetsenbord zichtbaar. De gewerkte uren behoeven niet meer gefaxd te worden maar kunnen simpel in het systeem achter de desbetreffende uitzendkracht digitaal worden aangegeven.
In 2008 zullen we ons naast het uitzenden van de reguliere uitzendkrachten meer gaan richten op Nederlandstaligen op LBO-, MBO- en HBO-niveau. Daardoor zal ons uitzendpotentieel uitgebreid worden naar andere marktsegmenten en kunnen we bestaande en nieuwe klanten op meer plekken in hun organisatie van dienst zijn.
Wat hetzelfde blijft is onze werkbeleving. Werken in de uitzendbranche beschouwen we als topsport. We scheppen er plezier in om steeds onze prestaties die voornamelijk bestaan uit de dienstverlening aan onze klanten, te verbeteren.
"Tekenlessen van de beurs"
29 februari 2008
Coen's column
Op de afgelopen tuinbouwrelatiebeurs in Reiswijk bemande ik samen met collega's de stand van VZM Uitzendgroep. Op de eerst dag besluit ik wat stands van banken te bezoeken en te vragen of tuinbouwend Nederland te vrezen heeft voor de internationale kredietcrisis. Daar maakt men zich bij de banken, getuige hun uitlatingen, niet zoveel zorgen over. Al pratend over kredieten, hoor ik van de bankiers dat het bij de beoordeling van de kredietvrager vooral gaat over diens betrouwbaarheid. "De klant kan nog zoveel bezittingen hebben maar als wij hem niet vertrouwen, wordt er geen cent krediet verstrekt". Gewapend met deze wijsheid loop ik verder om te kijken wat er allemaal te doen is.
Met name bij de uitzendbureaus worden de bezoekers uitgenodigd om hun kunsten te vertonen. Men kan kleiduiven schieten, darten en racen met radiografisch bestuurbare speelgoedauto's. Ook de niet-actieve bezoeker komt aan zijn trekken: stoelmassage, bodypainting en bij VZM Uitzendgroep kun je een karikatuur van jezelf laten tekenen.
Dat laatste heb ik natuurlijk goed kunnen volgen. Zowel onze (potentiële) klanten als mijn collega's verdringen elkaar om zichzelf door de cartoniste te laten tekenen. Tekenen? Een juistere uitdrukking is zich laten mismaken. Een klant die flink door de cartooniste te pakken was genomen, belde ons na de beurs op om te zeggen hoe hard zijn vrouw en kinderen om zijn spotprent hadden gelachen en dat hij de tekening met de hartelijke instemming van zijn gezinsleden een ereplek in de salon had gegeven.
De algemeen directeur van VZM, Bas van Zwienen, heeft de karikaturen van alle collega's van VZM Uitzendgroep en VZM Complete Projecten, inclusief hemzelf, midden in het kantoor opgehangen. Ja, ook op een soort ereplek, niet te missen door de bezoekers. En net als bij die klant zijn alle collega's zo trots als een pauw. De bezoekers of dat nu klanten, uitzendkrachten of leveranciers zijn, vinden het eveneens prachtig. Terwijl een heel andere reactie toch veel meer de hand ligt. Als je naar die 10 koppen kijkt en ervan uitgaat dat die trekken van de mensen die zijzelf graag een beetje willen verbergen juist door de cartooniste worden uitvergroot, dan vergaat je het lachten heel snel. Het lijkt wel of de firma "List en Bedrog" zijn intrede heeft gedaan in hoofdkantoor van VZM. Maar nogmaals, zo denkt niemand daarover.
Pas hebben wij twee controles gehad, één van De Belastingdienst en één van een instantie die onze boeken doorneemt om te beoordelen of de certificeringen van VZM gecontinueerd kunnen worden. Toen de dames en heren inspecteurs de galerij van 10 spotprenten aan de wand zagen, verdween hun speurzin als sneeuw voor de zon, de harde trekken op hun gelaat werden boterzacht. De controles hebben wij glansrijk doorstaan.
Dus tuinders van Nederland, als u een handtekening van de bank onder uw kredietaanvraag wilt, stuur een karikatuur van uzelf en uw belangrijkste medewerkers mee.
Februari 2008
25 februari 2008
- Verdeeldheid over verwachtingen van leds
- Geen opgelegde gewasnorm energie meer
- Agrocomplex draagt 9 procent bij aan Nederlandse economie
- Sterke daling aantal bedrijven met glastuinbouw
- Meer aandacht voor polen
Interview Arien Hartman
29 januari 2008
Ariën Hartman (34) is de kleinzoon van Arie Hartman die samen met zijn zeven zonen zijn bedrijf in 1969 verhuisde van Loosduinen naar Sexbierum in Friesland. Toen 2,2 ha, nu telt Hartman B.V. 35 ha, de buitenlandse meters niet meegeteld en is de organisatie opgesplitst in diverse werkmaatschappijen. Arien stuurt het paprikabedrijf Hapako aan. Hartman B.V. streeft naar een flexibele bemensing van de werkmaatschappijen. Ariën: "Dat doe je ondermeer door je vaste club klein te houden en veel met tijdelijke krachten te werken. In vaktermen: het streven naar een skelet-bemanning met daaromheen een flexibele schil".
Bij die flexibilisering hoort ook uitbesteding. In het jaar 2007 is VZM binnengehaald om een oppervlakte van 12,5 ha aan paprika's te toppen en draaien op aanneembasis. Tevens heeft VZM de gewashandelingen van 3 ha tomaten aangenomen. Hartman had een bedoeling met het uitbesteden: "We wilden meer stabiliteit in de tomaten- en paprikakassen. We liepen soms wat achter de feiten aan. We concentreerden onze mensen daar waar het hard nodig was waardoor we te veel ad hoc bezig waren en het gevoel kregen dat wij door de groei van het gewas werden gestuurd in plaats van dat wij de groei van het gewas stuurden."
In 2007 liep dat anders. "De aannemers van VZM draaiden hun rondjes in een vast ritme en wij behoefden op geen enkel moment een ad-hoc beslissing te nemen. Opvallend was dat we vorig jaar in de door VZM aangenomen kassen zowel een kwaliteitsverbetering als een verhoging van de productie hebben weten te realiseren." Na een korte stilte: "Dat kan geen toeval zijn."
Toch zijn het niet alleen de kille productiecijfers die bepalend zijn voor de samenwerking tussen Hartman en VZM. "Wij streven in onze wijze van zakendoen langjarige relaties na. Dat betekent ook dat wij niet op korte termijn beslissingen gaan nemen over beoogde lange termijn relaties. Wij besteden dit jaar weer werk uit aan VZM en hoogstwaarschijnlijk meer dan vorig jaar. De beslissing of wij langdurig gaan samenwerken met VZM is nog niet genomen. Daar gaat nog wel een jaar of twee overheen. Van belang daarbij zijn naast de kwaliteit/kosten-verhouding, de waarden en normen van VZM en op welke wijze die in praktijk worden gebracht. Bijvoorbeeld het nakomen van afspraken, de chemie tussen het wederzijds management en de wijze van omgaan met de uitzendkrachten en ZZP-ers." Hartmans verantwoordelijkheid en betrokkenheid houdt niet op de poort van het bedrijf. "Wij zijn vertegenwoordigd in diverse verenigingen hier in de buurt en sponsoren maatschappelijke organisaties." Ook vanuit dat gezichtspunt wordt VZM bekeken. " Het gaat ons er niet om dat VZM dat ook zou moeten doen maar we zien wel dat VZM buiten het werk om activiteiten ontplooit ten behoeve van uitzendkracht en klant." Ariën memoreert in dit verband de jaarlijkse bbq in Friesland, de boottocht vanwege het tienjarig bestaan van VZM en het bezoek van de kerstman aan alle klanten. "In ieder geval hebben we het afgelopen jaar gezien dat onze culturen bij elkaar passen."
Interview Herman Vermeer
29 januari 2008
Herman Vermeer (40) komt uit een oud tuindersgeslacht. "Voorzover ik kan terugkijken en dat is tot de grootvader van mijn vader, hebben mijn voorvaderen tuinbouwbedrijven gehad" De grootvader van Herman tuinde aan de Klapwijkse weg in Berkel & Rodenrijs waar hij het platte glas had vervangen door de klassieke kas waarin hij diverse groenten als tomaten, sla, bospeen en komkommers teelde.
De vader van Herman had een kas aan de Wildersekade in Bergschenhoek. Hij teelde daar tomaten maar is eind jaren zeventig via de gebera's overgestapt op de cymbidiums. Eén van de redenen was dat in die tijd de prijzen voor tomaten zwaar onder druk stonden. Eerst kwamen er mini cymbidiums in de kas, later de grootbloemige.
In augustus 1980 was Herman na de Hogere Tuinbouwschool en des Konings wapenrok, klaar voor het full-time ondernemerschap in de glastuinbouw. "Mijn vaders bedrijf werd omgedoopt tot J.N. Vermeer en Zoon, ja die zoon dat was ik." Op 31 december 1998 vond er weer een omdoping plaats: "Sindsdien heet ons bedrijf H. en I. Vermeer. Die "I." staat voor Inge, de voornaam van mijn vrouw."
Ondertussen was de locatie van het bedrijf steeds hetzelfde gebleven aan de Wildersekade, maar ook daar kwam verandering in. "Op 18 juli 2002 zijn we overgegaan naar deze kas aan de Narcissenweg te Bleiswijk van ruim 17.000 m2. Ik had de kas inclusief de complete cymbidiumteelt aangekocht zodat ik geen planten hoefde te verkassen."
Ervaring met uitzendkrachten en uitzendbureaus deed Herman eerst op in het seizoen 2002/2003. Hij is daarover niet bijzonder positief. "Er waren veel mensen bij die nauwelijks wisten wat werken is, de kantjes ervan afliepen of gewoon niet kwamen opdagen." Ook uitzendkrachten met een drankprobleem zijn Herman niet bespaard gebleven. "Dan denk je alles gehad te hebben en komt er een uitzendkracht binnen die gehuld is in een sterk geurende dranknevel." Uiteindelijk heeft Herman toch zijn werk kunnen afmaken met uitzendkrachten die wel goed functioneerden. "Maar ik moest er te veel wegsturen, voordat ik de goeie had."
Dit bleef niet zonder gevolgen voor de uitzendbureaus die de mensen aan Herman leverden. "Na twee seizoenen had ik twee uitzendbureaus versleten, en was mijn waardering voor uitzendwerk aan het wankelen gebracht." Herman heeft een aantal waarden in de samenwerking met zijn medewerkers en dus ook met uitzendkrachten heel hoog staan. "Op tijd komen vind ik uitermate belangrijk, het lijkt heel simpel maar zo is de praktijk niet altijd. Van het uitzendbureau verwacht ik dat de mensen op tijd komen en als dat onverhoopt niet het geval kan zijn, wil ik daar wel tijdig van op de hoogte worden gebracht." Dan zijn we meteen bij een andere heel belangrijke waarde aangekomen en dat is de communicatie. "De uitzendkracht heeft er alle recht op te weten waar hij aan toe is, maar ik ook."
Herman noemt er nog twee: "Aan de gang blijven ook als de baas niet in de buurt is" en "De medewerker krijgt van mij alle medewerking als er privé serieuze problemen zijn. Dan ga ik echt niet bellen of hij of zij komt werken. Het moet echter niet zo zijn dat de privé-zaken tot problemen op mijn bord worden herleid. Bijvoorbeeld dat een medewerker maandag altijd moeilijk op gang komt, omdat de disco op zondagnacht zo gezellig is."
En VZM? "VZM is het eerste uitzendbureau waar ik mijn waarden in herken, niet alleen in woorden maar ook in daden. VZM snapt wat ik zoek, zowel in het type uitzendkracht als ook in de omgang met de klant en in het subtiele driehoeksspel tussen opdrachtgever, uitzendkracht en uitzendbureau. Ik weet waar ik aan toe ben en dat is eigenlijk de voornaamste reden dat VZM als eerste uitzendbureau het volgende seizoen terug mocht komen. "
Januari 2008
29 januari 2008
- Illegale arbeid fiks afgenomen
- Chinezen nog wat wild met bloemen
- Priva neemt Hijdra Agro Automatisering over
- Ketenmarketing moet! Ook in de glastuinbouw!
- Eerste paal voor Innovatie- en Democentrum Kas als Energiebron geslagen
- Glazen stad krijgt eigen inpakstation
- Gelderland legt uitbreidingsruimte voor glastuinbouw vast
"Geen allochtonen meer in de tuinbouw"
29 januari 2008
Coen's column
Vorig jaar lag de productiewaarde van de Nederlandse tuinbouw op circa 7,7 miljard euro, een record en een verbetering van 3 procent ten opzichte van 2006. Ondanks de voortschrijdende techniek en automatisering en informatisering, wordt verreweg het meeste werk nog met de hand gedaan. Het is routinematige arbeid dat verricht kan worden door ongeschoolde arbeidskrachten van wie het niet noodzakelijk is dat zij de Nederlandse taal beheersen. Geen wonder dat er veel allochtonen in de tuinbouw werken.
Allochtonen? Wie zijn dat precies? Of concreter geformuleerd "wanneer houdt een allochtoon op allochtoon te zijn en is hij autochtoon ofwel een "gewone" Nederlander geworden?" Deze vraag is eigenlijk niet te beantwoorden. De reden daarvan is dat er nogal wat verschillende definities van het begrip allochtoon in omloop zijn. Vervolgens worden op die definities nadere verfijningen toegepast. Zo hanteert het CBS het onderscheid tussen westerse en niet-westerse allochtonen. En die beide allochtonen categorieën worden op hun beurt weer onderverdeeld in eerste en tweede generatie allochtonen. Inmiddels hebben we ook derde generatie-allochtonen en is het een kwestie van tijd dat de vierde-generatie allochtonen hen intrede zullen doen.
Maar daar zijn we er nog niet mee. Er wordt in de pers ook wel onderscheid gemaakt tussen allochtonen van islamitische komaf en allochtonen van niet-islamitische komaf, terwijl men de term allochtoon ook wel achterwege laat en vervangt door het land van afkomst, bijvoorbeeld Marokkaanse jongeren. Het wordt dus allemaal knap ingewikkeld gemaakt waardoor er verwarring ontstaat rond het begrip allochtoon. Er is echter niet alleen verwarring; er ontstaat ook irritatie. Steeds meer mensen vinden dat de aanduiding allochtoon stigmatiserend werkt en dat alle allochtonen een slechte naam krijgen doordat sommige groepen allochtonen (bij herhaling) slecht in het nieuws komen. De gemeente Den Haag heeft zich dit probleem aangetrokken en spreekt niet meer over allochtonen maar over "Hagenaren" zowel voor autochtonen als allochtonen.
Zouden wij in de tuinbouw dat voorbeeld niet kunnen volgen? Per slot van rekening heeft de tuinbouw zijn krachtige expansie voor een groot gedeelte te danken aan de allochtonen. Zonder hen hadden we die productie van een kleine acht miljard euro nooit kunnen realiseren. We richten midden in het Westland een standbeeld op voor de "onbekende allochtoon", nemen vervolgens afscheid van dat begrip en noemen alle medewerkers in de tuinbouw waar zij ook vandaan mogen komen "TUINBOUWNAREN".
"Harde werkers"
19 december 2007
Coen's column
Als we spreken over arbeidsproductiviteit dan hebben we het over de hoeveelheid (of aantal) producten die per tijdseenheid geproduceerd wordt per arbeider. Vaak wordt het ook gemeten door per arbeider de toegevoegde waarde te nemen. De arbeidsproductiviteit is jarenlang in Nederland de hoogste van de wereld geweest en we zitten nog steeds in de kopgroep. Als de productiviteit per arbeider hoog is, dan is er relatief minder arbeid nodig. Je doet de dezelfde hoeveelheid werk met minder mensen.
Waar hangt die hoge productiviteit nu vanaf? In de officiële literatuur wordt een aantal factoren genoemd welke productiviteitsverhogend werken.. Die factoren zijn scholing, arbeidsverdeling of specialisatie en kapitaalintensiteit, de inzet van veel kapitaalgoederen, de laatste kun je ook gewoon mechanisering en automatisering noemen.
Wat ik steeds mis in al die wetenschappelijk aandoende verklaringen is de factor hard werken. Als iemand op een verzekeringskantoor 10 polissen per uur inbrengt in de computer en zijn collega doet er 20 per uur, werkt de een twee keer zo hard als de ander en is de arbeidsproductiviteit van de één ook twee keer zo hoog als van de ander. Als we er even van uitgaan dat beide collega's evenveel verdienen, bespaart de verzekeraar een half salaris op de hardwerkende medewerker.
Toch is hard werken een omstreden begrip. Hard werken maakt niet populair. Dat begint al op school. De leerlingen die hoge cijfers halen en dus hun stinkende best doen, worden "Stuuds"genoemd. Een Stuud heeft bepaald geen positief imago. Als ja als leerling of student een getapte jongen of meid wilt worden, dan moet je als eerste van die hatelijke bijnaam "Stuud" af zien te komen. Met weinig uitvoeren, lage cijfers en uitbranders van docenten, stijgt de populariteit van de leerling.
In de grote-mensen-wereld is het eigenlijk weinig anders. Hard werken wordt dood gezwegen zoals we zagen in de officiële literatuur over arbeidsproductiviteit. Als we de pers moeten geloven, zucht half Nederland onder het juk van "werkdruk".
Wie als geen ander weten wat het effect is van hard werken op de kosten van arbeid, zijn de glastuinders. Vooral in de groenteteelt kan op de gewashandelingen en het oogsten veel geld bespaard worden door stevig door te werken. Door daar op in te spelen, kunnen uitzendbureaus die op aanneembasis in de glastuinbouw werken, een goed belegde boterham verdienen. Maar voor de tuinders is het van levensbelang dat er hard gewerkt wordt. Dat maakt het verschil tussen winst en verlies.
Het wordt tijd dat hard werken in Nederland de plaats krijgt die het in de Glastuinbouw verdient.
December 2007
17 december 2007
- Polen wil Polen terug:
Polen wil de Polen terug
- Praten over Polen:
5 vragen over de Polentop in Rotterdam
- Niemand wil naar Emmen:
Emmen zit met tuinbouwgrond in de maag
- Tennet ligt dwars:
TenneT blokkeert teruglevering elektriciteit
- Nu (nog) even niet:
Vrije toegang Roemeen en Bulgaar in de ijskast
''daar kun je niets aan doen''
28 november 2007
Coen's column
Wat de glastuinbouw(er) onderscheidt (deel 1): "daar kun je niets aan doen"
Als mensen zien dat hun inkomen op de tocht komt te staan omdat het economisch minder gaat, gaan ze bepaalde aankopen uitstellen. De televisie kan nog wel wat langer mee, de auto doet het nog best en de vering van het bankstel is als nieuw. De aandelen van bedrijven die dat soort producten verkopen, dus de producten waar het eerst op bezuinigd wordt bij een recessie, noemen we cyclische fondsen. Het kenmerk van cyclische bedrijven is dat zij als het ware de thermometer zijn van de economie van een land. Sterke winststijgingen in een herstellende economie en scherpe winstdalingen wanneer de economie in een recessie schiet. Philips, Corus, en de auto-industrie zijn voorbeelden van cyclische fondsen.
Uitzendbureaus behoren ook tot de cyclische fondsen, al zijn daarbij bewegingen te constateren die tegen elkaar in werken. In een teruglopende economie nemen bedrijven minder nieuwe mensen aan maar misschien wel meer uitzendkrachten "omdat als het economisch nog slechter gaat, we van deze werknemers snel af moeten kunnen." Als het economisch beter gaat, zijn bedrijven eerder geneigd mensen in vaste dienst te nemen, maar vangen zij de toenemende productie ook graag op met uitzendkrachten, "want je weet maar nooit of die toename van tijdelijke aard is."
De glastuinbouw heeft niets cyclisch in zich. Goede en slechte jaren zijn absoluut niet af te leiden van de stand van de conjunctuur. De prijsvorming wordt als in geen andere sector bepaald door de waan van de dag en de klok. Er is geen deskundige, geen krant, geen regering kortom helemaal niemand die daar iets aan kan veranderen. Deze situatie heeft de glastuinders gevormd. Zij weten als geen ander dat je je niet druk moet maken om zaken die je toch niet kunt beïnvloeden. Regelmatig krijg ik op mijn vraag "hoe het gaat" van een tuinder te horen; :"Prima, mooie teelt, hoge productie, geen ziekte etc". En als ik dan verbaasd tegenwerp dat de prijzen zonder meer slecht zijn, is het antwoord: "Maar daar kun je niks aan doen."
Inschrijving RIA verlengd
26 november 2007
RIA staat voor Register Inleenarbeid Agrarisch: een register voor gecertificeerde HAL-bedrijven. Gecertificeerde HAL-bedrijven zijn opgenomen in een register, ook wel bekend als de RIA-lijst. Gecertificeerde loonbedrijven zijn herkenbaar aan het RIA-keurmerk.
Bas van Zwienen vertelt: "Voor ons is registratie bij RIA en het hebben van de NEN4400-1 certificering alleen al belangrijk omdat klanten er om vragen. Simpel gezegd krijgen wij hierdoor meer werk.
De certificering is voor mij ook belangrijk omdat het aangeeft dat we ons werk goed doen; dat de administratie klopt. Controles van de belastingdienst hoeven wij niet te vrezen. Sterker: de belastingdienst biedt ons bijvoorbeeld door de certificering extra voorrang bij het aanvragen van sofinummers. Wij kunnen de belastingdienst een lijst mailen met nieuwe medewerkers en binnen een uur hebben we voor deze medewerkers sofinummers in huis. Ze kunnen dan gelijk aan de slag.
Wij hoeven in principe slechts één keer per jaar gecontroleerd te worden. Desondanks heb ik er voor gekozen de controles voor de certificering toch twee keer per jaar te houden. Als extra zekerheid voor mij en onze klanten."
November 2007
26 november 2007
- Tentoonstelling tuinbouw:
Canon glastuinbouw in aantocht
- Een voordeeltje:
Alsnog overeenstemming over afschrijving
- Nieuw tuinbouw:
Vier miljoen voor glastuinbouw in Deurne
- Goede uitzendbureaus:
Minder rompslomp goede uitzendbureaus
- Minder goede uitzendbureaus:
Zorgen rond malafide uitzendbureaus blijven
- Goed voor het milieu:
Tuinders gebruiken minder stroom
- Nog beter voor het milieu:
Kas Zonder Afvalwater gepland
Meer kassen in Etten-Leur
30 oktober 2007
Meer glastuinbouw in Etten-Leur-Noord en ten zuiden van de A58 bij de Vossenbergsevaart. Dat is een van de speerpunten in het beleid van de provincie Noord-Brabant.
Forse boetes voor uitzendbureaus
30 oktober 2007
De Stichting Naleving CAO Uitzendkrachten (SNCU) deelt forse boetes uit aan uitzendbureaus die de CAO Voor Uitzendkrachten 2004-2009 niet juist naleven.
Certificaat voor goede uitzendbureaus
30 oktober 2007
De overheid onderzoekt de mogelijkheid om een certificaat van goed gedrag voor uitzendbureaus in te voeren.
Uitbreiding glastuinbouw Sexbierum
30 oktober 2007
Ten zuiden van Sexbierum komt een uitbreiding voor glastuinbouwgebied. De provincie Fryslân vindt dat deze locatie, aansluitend aan het bestaande glastuinbouwgebied, zich goed leent voor de uitbreiding.
Werkloosheid gedaald
30 oktober 2007
In de periode juni-augustus 2007 waren gemiddeld 342 duizend personen werkloos. Dit komt overeen met 4,4 procent van de beroepsbevolking. Een jaar eerder was dit nog 5,3 procent.
Fotos van de boottocht
30 oktober 2007
Het tienjarig bestaan van VZM Uitzendgroep is ondermeer gevierd met een boottocht voor onze klanten. Op zaterdag 6 oktober om 13.30 uur jl voer het 32 meter lange schip "Olympia" vanuit de Zijl in Leiderdorp uit voor een kleine vier uur durende tocht door het Groene Hart van Nederland.
Aan boord waren zo'n 120 relaties met hun partner die genoten van het prachtige weer. Gedurende de hele reis was iedereen op de buitendeks te vinden. De passagiers waren die ochtend opgehaald door touringcars die stopten in de plaatsen waar onze klanten zijn gecentreerd.
Tijdens de boottocht lieten de gasten zich de high tea de luxe uitstekend smaken, de kok had duidelijk geen slechte dag. Al snel ontstond er een geanimeerde sfeer waarin veel gesprekken te beluisteren waren die de tuinbouw als onderwerp hadden. Viel het gesprek even stil dan kon men zich op het prachtige groene landschap concentreerde dat zich tijdens de vaart ontrolde.
Coen's column: visie op ontslag
30 oktober 2007
Jarenlang heb ik bij een grote financiële instelling gewerkt. Hoewel ik het naar mijn zin had, droomde ik van een eigen bedrijf. Voor mezelf beginnen leek me spannend en financieel aantrekkelijk. Maar om de stap daadwerkelijk te zetten, moeten er eerst nogal wat vragen beantwoord worden. Hoe moet het gezin onderhouden worden, waar haal je zo snel goedbetalende klanten vandaan en als het avontuur mislukt is er dan nog wel een weg terug naar je oude werkgever ? En zo bleef de droom een droom. Totdat ik hoorde dat een collega van mij het helemaal voor mekaar had met zich te verzelfstandigen. Hij had gedaan gekregen dat de financiële instelling hem drie lang verzekerde van werk. Het eerste jaar werk ter waarde van 150% van zijn jaarsalaris, het tweede jaar 100% en het derde jaar 50 %. Daarbij werd niet uitgesloten dat hij bij wederzijdse tevredenheid nog jaren op opdrachten van zijn voormalige werkgever kon rekenen.
Dat leek mij ook wel wat dus ik met volle zeilen naar Personeelszaken. Of het waar was wat ik had gehoord. Dat moest ik maar aan die collega vragen, zeiden ze. Ik naar die collega en hij vertelt dat wat ik had gehoord helemaal juist is. Weer naar PZ met het dringende verzoek om voor mij ook zo'n regeling in elkaar te draaien. Nee dat kan niet, zeiden ze, alleen in zeer bijzondere gevallen wordt voor zo'n constructie gekozen en voor mij golden geen specifieke omstandigheden. Ik laat me echter niet met een kluitje in het riet sturen en begin door te vragen over wat die collega van mij dan zo bijzonder maakt. Uiteindelijk word ik bij de directeur Personeelszaken geroepen en komt het hoge woord eruit: " Die collega van u is lui, ongeïnteresseerd en onbekwaam voor zijn taken. Ontslaan is vrijwel onmogelijk of het gaat zeer veel geld kosten en met deze constructie zijn wij zonder al te veel kosten van hem af."
Ik was weer terug bij af. Om vijf uur ga ik teleurgesteld naar huis. Als ik de voordeur open, komt mijn zoontje van 10 enthousiast op me af en zegt: "Pap, ik heb een tien voor rekenen gekregen en de juffrouw zegt dat als ik goed mijn best blijf doen, ik het later nog ver zal schoppen in het leven." In opperste vertwijfeling over wat ik die dag heb meegemaakt, wend ik het hoofd af en mompel: "Sinds vandaag weet ik hoe je het in Nederland nóg verder kan schoppen in het leven."
Koppert wint Award
30 oktober 2007
De internationale vakjury heeft de Horti Fair Innovation Award 2007 toegekend aan Enzicur van Koppert Biological Systems. De prijs werd uitgereikt tijdens de officiële opening van de tuinbouwvakbeurs Horti Fair in Amsterdam RAI door minister Verburg van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.
Glastuinbouw in Arabië
30 oktober 2007
Beschermde glastuinbouw heeft veel potentie in de Golfstaten. De overheden streven naar diversificatie van de economie om in de toekomst minder afhankelijk te zijn van de olie-inkomsten. Nederlandse kennis kan worden ingezet om de ontwikkeling van de glastuinbouwsector in Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten de Golfstaten te ondersteunen.
Glastuinbouw aangesloten op riool
30 oktober 2007
De gemeente Westland en de Stichting Verbetering oppervlaktewater Westland gaan ervoor zorgen dat 300 bedrijven ofwel 400 hectare glastuinbouw op de riolering worden aangesloten.
Mobiele woningen voor seizoenarbeiders
30 oktober 2007
"Wij beginnen een pilot om wooncabines in te zetten. Uiteindelijk zijn de werkgevers en de uitzendbureaus verantwoordelijk voor de huisvesting." Aldus een woordvoerster van de gemeente Westland.
De ZZP-er en de Belastingdienst
25 september 2007
Steeds meer mensen verzelfstandigen zich en worden ZZP-er, de afkorting voor Zelfstandige Zonder Personeel. Een belangrijker reden voor hen om dit te doen zijn de fiscale voordelen. Ook in de glastuinbouw is de laatste jaren het aanbod van ZZP-ers hard gegroeid. Het werken met ZZP-ers is makkelijk omdat u hem of haar niet in dienst neemt maar een samenwerkingsverband aangaat waarin u uw belang heel goed tot uiting kunt laten komen. Maar wees op uw hoede, want als u besluit om een ZZP-er op uw tuin te laten werken, kijkt de belastinginspecteur zeer geïnteresseerd over uw schouder mee. Deze trouwe overheidsdienaar zal niet schromen u alsnog aan te slaan voor inkomstenbelasting, werkgeverspremies en boetes als hij daar reden toe ziet. Dit kan u echter voorkomen.
In de eerste plaats dient de ZZP-er te beschikken over een VAR-verklaring. VAR staat voor Verklaring ArbeidsRelatie en kan worden aangevraagd bij de Belastingdienst. Deze verklaring is in principe 24 maanden geldig. Uit deze verklaring blijkt of de werker al dan niet als zelfstandige kan worden aangemerkt. Kan de opdrachtnemer een VAR overleggen waarin het zogeheten 'inkomen als winst' uit onderneming wordt aangemerkt, dan hoeft de opdrachtgever geen loonheffing in te houden en zijn geen premies voor werknemersverze-keringen verschuldigd. Toch biedt de VAR onvoldoende zekerheid voor de opdrachtgever. Mocht achteraf blijken dat de opdrachtgever had kunnen weten dat de arbeidsrelatie tussen hem en de opdrachtgever in feite aangemerkt kan worden als een echt dienstverband, dan moet de opdrachtgever toch de loonheffing en sociale premies afdragen.
In de tweede plaats dient u aanvullend op de VAR-verklaring de volgende maatregelen te treffen in de feitelijke werksituatie:
- De ZZP-er werkt niet onder direct of indirect toezicht. Wel kunt u de kwaliteit van het werk controleren en de ZZP-er daar achteraf op aanspreken.
- De ZZP-er krijgt een vast gedeelte van uw tuin toegewezen wat u het best schriftelijk kunt vastleggen.
- De ZZP-er mag bij afwezigheid zelf een vervanger sturen.
Kortom, het moet duidelijk zijn dat er sprake is van door u uitbesteed werk dat door de ZZP-er wordt aangenomen.
Waarschijnlijk overbodig om te zeggen is dat de ZZP-er rekeningen naar de opdrachtgever stuurt waarin niet het aantal uren maar het verrichte werk (bijvoorbeeld draaien van 100.000 stengels of 10.000 m2 planten) wordt gefactureerd.
Forse boetes opgelegd
25 september 2007
AMSTERDAM - Een eerste groep van 33 uitzendbureaus is deze week beboet voor een totaalbedrag van meer dan 1 miljoen euro omdat ze de cao voor uitzendkrachten niet goed hebben nageleefd. Dat meldde dinsdag de Stichting Naleving CAO Uitzendkrachten (SNCU), die sinds 2005 in de gaten houdt of de bureaus zich wel aan de collectieve arbeidsovereenkomst houden.
"Afname glas stoppen"
20 september 2007
LTO Glaskracht Noord wil dat de provincie actie onderneemt om de afname van het glastuinbouwareaal in Zuid-Holland een halt toe te roepen. Lees verder...
De afname van het glastuinbouwareaal is ook te merken de buurt van Bleiswijk, vestigingsplaats van VZM uitzendgroep. Het aantal vierkante meters glastuinbouw in Pijnacker-Nootdorp daalt snel. Het minimale aantal van 325 hectare dat de gemeente wil hanteren, komt met rasse schreden dichterbij. Lees verder...
Hypermoderne klas-kas
20 september 2007
Afgelopen vrijdag heeft gedeputeerde J. Bond de eerste paal de grond in geslagen voor het nieuwe opleidingscentrum voor de glastuinbouw dat binnen Kassenklas ontwikkeld gaat worden. Deze hypermoderne kas zal bij Proeftuin Zwaagdijk, in Zwaagdijk gebouwd gaan worden. Zowel leerlingen en studenten als werknemers zullen volgend jaar bij het opleidingscentrum terecht kunnen voor een opleiding of cursus. Lees meer...
Uitzendbranche zorgt goed voor personeel
20 september 2007
De uitzendbranche scoort het beste op het gebied van Human Resources blijkt uit onderzoek van EIM. Vooral door de 'speciale' regelingen, zoals flexibele werktijden, thuis kunnen werken, winstdeling en bonussen, en individuele opleidingsplannen. Lees meer...
Eigen platform in EnergieTransitie
20 september 2007
Sinds juli heeft de EnergieTransitie een zevende platform, nu voor de glastuinbouw. Voorzitter is Dirk Duijzer, tevens voorzitter van het Productschap Tuinbouw. In 2020 moeten nieuw te bouwen kassen klimaatneutraal zijn en duurzame energie leveren. Lees meer...
Reactie op miljoenennota
20 september 2007
LTO Noord Glaskracht is niet positief over de op Prinsjesdag gepresenteerde Miljoenennota. De geboden faciliteiten om te komen tot grote prestatie bij CO2 emissiereductie vallen niet mee. Zo komt er wel extra geld voor investeringen in semi-gesloten kassen, maar onduidelijk is nog of en hoeveel geld er beschikbaar komt voor de grote onderzoeksinspanningen die nodig zijn om de doelstellingen van het klimaatbeleid van het kabinet te kunnen realiseren. Lees meer...
VZM 10 jaar !!
29 augustus 2007
Op 3 oktober 2007 is het precies tien jaar geleden dat Bas van Zwienen VZM Uitzendgroep heeft opgericht.
Dit 10-jarig bestaan wordt op zaterdag 6 oktober aanstaande gevierd met een vier uur durende boottocht voor onze klanten en hun partners door het Groene Hart van Nederland.
Er worden touringcars ingezet om onze relaties naar de boot te brengen alwaar zij worden onthaald op een "High Tea de luxe".
Liever een uitzendbaan
29 augustus 2007
Een uitzendbaan is steeds vaker een doel op zich en minder een bijbaan of een springplank naar vast werk. Het nieuwe type uitzendkracht valt volgens de ABU voor de vrijheid die het los-vaste werk biedt. Deze werknemers geven de voorkeur aan uitzendwerk. De ABU noemt deze werknemers 'flexverslaafden'. Gemiddeld hebben deze werknemers 2,7 uitzendbanen per jaar, bijna één baan minder dan de gemiddelde uitzendkracht.
Minder glastuinbouw
29 augustus 2007
De glastuinbouwoppervlakte in de provincie Zuid-Holland is verder afgenomen. Het netto oppervlak aan glas in 2006 in Zuid-Holland bedraagt 5428 hectare. Het gaat om een afname van het netto glastuinbouwareaal met 186 hectare (-3%). Het aantal bedrijven is afgenomen tot 3585, maar de gemiddelde grootte van een bedrijf is toegenomen tot 1,5 hectare. Dat blijkt uit de Monitor Glastuinbouw Zuid-Holland 2007.
Verhoging wettelijk minimumloon
20 juli 2007
Het wettelijk minimumloon is per 1 juli 2007 verhoogd van € 7,51 naar € 7,60 per uur. Dit uurloon is officieel minimaal verplicht voor uitzendkrachten die 23 jaar of ouder zijn. In de glastuinbouw betaalt VZM, conform CAO, alle 22 jarigen ook het minimumloon of hoger. Jeugdige medewerkers onder de 22 jaar verdienen bij VZM altijd meer dan het jeugd minimumloon.
Grenzen open voor oost-europa
28 februari 2007
Grenzen open voor oost-europa
Daling werkloosheid
28 februari 2007
Tussen november 2006 en januari 2007 bedroeg de werkloosheid gemiddeld 380 duizend personen. Dat is vijf procent van de beroepsbevolking. In de periode van oktober tot december 2006 was dit nog 12 duizend meer, 6,1 procent van de beroepsbevolking zat toen zonder baan. Dit blijkt uit cijfers van het CBS.
Forse daling werkloosheid
Van augustus tot oktober 2006 was de werkloosheid nog 412 duizend. Daarna werd een afname tot 380 duizend geconstateerd in de periode november 2006-januari 2007. Dit is een daling van gemiddeld 11 duizend per maand.
Daling werkloosheid per leeftijdsgroep
Onder jongeren en 25-44-jarigen daalt de werkloosheid al langer. Van november 2006 tot januari 2007 waren er 18 duizend minder werkloze jongeren dan een jaar eerder. Onder de 25-44-jarigen was de afname 39 duizend. De werkloosheid onder 45-plussers daalt daarentegen pas sinds enkele maanden. In de periode november 2006�januari 2007 waren gemiddeld 127 duizend 45-plussers werkloos. Vergeleken met een jaar eerder is dit een afname van 19 duizend. Procentueel gezien daalde de werkloosheid onder 45-plussers 5,5 tot 4,6 procent.
Daling werkloosheid onder mannen
De werkloosheid onder 45-plussers daalde alleen bij mannen, met 19 duizend tot 60 duizend personen. Het werkloosheidspercentage bedroeg 3,6 procent. Bij de vrouwen veranderde niks. Het aantal werklozen bleef, net als het jaar daarvoor, 67 duizend. Desondanks daalde de werkloosheid toch van 6,4 tot 6,0 procent. Dit komt doordat meer vrouwen van 45-64 jaar werk hadden.
Minder mensen die niet willen werken
11 februari 2007
Het aantal mensen dat wel zou kunnen werken maar dat niet wil, is de afgelopen jaren sterk gedaald. Waren dat er in 2000 nog 1,35 miljoen (12,6 procent van de Nederlanders tussen 15 en 64), in 2005 was dit teruggelopen tot 970.000 (8,9 procent).
Dat blijkt uit cijfers die het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) maandag publiceerde. De meeste van deze zogeheten vrijwillig inactieven wonen op het platteland, de minste in de grote steden.
Meer vrouwen dan mannen mijden de arbeidsmarkt, ouderen zijn vaker inactief dan jongeren. Lager opgeleiden willen vaker niet werken dan hoger opgeleiden. Niet-westerse allochtonen zijn vaker vrijwillig niet aan het werk dan autochtonen, met uitzondering van Surinamers en Antillianen. Zij zijn zelfs actiever dan autochtonen en westerse allochtonen.
In 2005 waren ruim vier miljoen Nederlanders tussen de 15 en 64 niet aan het werk of minder dan twaalf uur. Daarvan wil een miljoen wel meer dan twaalf uur aan de slag, de andere drie miljoen willen niet meer werken omdat ze studeren, op school zitten, in de VUT zitten, arbeidsongeschikt zijn of omdat ze er niet voor kiezen.
Bron: NRC
NEN 4400 certificering
01 februari 2007
NEN 4400 certificering